Ho Chi Min - Mekongdelta

's Morgens richting Cu Chi tunnels. Onze gids noemde Bean en was een oude oorlogsveteraan. We kregen uitleg over al de soorten vallen die ze ontwierpen.....Het waren kleine, wrede mannekes. Het hoogtepunt was natuurlijk een stukje kruipen door de tunnels van 1m20 hoog en 60 cm breed. Niets voor clautrofobische mensen. Wij deden slechts een stukje van 120 m, en wetende dat de Vietnamezen 280 km tunnels gegraven hebben (met de hand). Het is een en al labyrinth van gangen. Nadien kon je met tal van gevechtswapens (oa AK47 = Kalasjnikov) schieten. Nadien een klein ongemakje gehad met bankkaart maar dat is enkele uren nadien weer opgelost.

Mekongdelta : ander verhaal

We hadden geboekt waarvan het meeste van 3 daagse per boot ging zijn. De avond voorvertrek om 21u30 zeggen ze dat de boot van Saigon niet doorgaat wegens kapotte motor (de echte reden is natuurlijk teweinig toeristen). Mar ze beloofden ons een boottocht van Vihn Long naar Cath Tho (midden van Mekongdelta). Na 30 minuten op de bus kwamen ze met de melding dat deze boottcht ook geannuleerd werd (daar er te weinig toeristen waren,werd het te duur voor de organisatie). We besloten dan maar een stuk vanonze som terug te eisen. De verhouding 80% boot, 20 % bus, werd 50% boot en bus. Een grote tegenvaller, maar hebben toch genoten van de uren op de boot op zowel de grote Mekongrivier, als de kleine kanaaltjes er van. We bezochten een floating Market waar je verse groenten en fruit kon kopen, plaatselijke rijstfabriek, de alomgekende coconut candy shop waar ze lekkere verse caramels maken op basis van coconut. We konden er weeral proeven van rijstwijn (40 graden) en snakewine. IK heb dit toch even geprobeerd. Straffe toebak, maar het zicht is minder (fles met slang en een of andere soort vogel). Het lijkt alsof iets o psterk water zit, zo kan je de inhoud vergelijken. enz...De laatste dag namen we de 'snelle boot' van Chau Doc naar Phnom Pehn. Snel = 6 uur varen en nog ongeveer een 30 ' treuzelen voor de Cambodiaanse visum.

Nog een klein staaltje van Vietnamese organisatie : tijdens de 3 dagen zijn we ongeveer een 6 tal keer moeten overstappen van bus, en hebben we ongeveer een 4 tal gidsen gehad. De laatstewas degene die de boottocht doet van Chau Doc - Phnom Penh, en die zorgt voor een 'vlot' verloop vande visums.

Eens in Phnom Phen aangekomen, werden we onmiddellijk weer geconfronteerd met de drukte en besloten we een avondbus te nemen naar Siem Raep. Met 4 toeristen tussen 50 Cambodianen. De bus werd volgepropt, zelfs in de gang werden grote jute zakken gelegd. We waren nog maar net vertrokken en de Cambodiaanse karaoke begon op de bus, met de volumeknop op 10. Na de karaoke dachten we even te kunnen slapen, maar dan werden de Cambodianen wakker, de ene GSM na de andere, luidop praten en zich zeer ongemanierd gedragen.. Rond 00.00 aangekomen in Siem Raep

Ho Chi Min (Saigon)

Tijdens een ochtendwandeling op het strand van Mui Ne liep Inge er enkele koeien tegen het lijf, ze waren ook aan het pootje baden vooraleer de grote drukte komt op het strand. Mui Ne staat namelijk bekent voor al zijn watersporten (kite-en wavesurfen, enz..)

De rit van Mui Ne naar Saigon zag er vrij saai uit, daar het continu op een grote baan was met druk verkeer. Maar telkens ben je (zelfs na de lange tijd) nog steeds verbaasd over het verkeer hier. Links voorbijsteken over volle witte lijn, en de tegenligger moet maar uitwijken. Lukt het links niet om bij te steken door een of andere reden, gewoon rechts voorbijsteken, de brommerkes moeten maar uitwijken. Dat ze met z'n 3 op een scooter zitten dat zie je hier heel veel, maar dat tijdens de rit de moeder haar kleine nog de papfles ziet geven in het midden, terwijl je gewoon op de 'autostrade' rijdt, tja das even wennen. Na de nodige uurtjes in het verkeer kwamen we aan in het drukke Saigon, een echte metropool. 's Avonds lijkt het een en al grote uitgangsbuurtmet immense kleurrijke neonverlichting van pubs enz...Even het gevoel dat ze hier in Khao San str zitten in Bangkok. Ook veel prostitutie op straat, maar niet zo opdringerig als in Thailand. We vonden vrij snel een heel leuke overnachtingsplaats in het midden van het backpackerskwartier van Saigon. We namen de taxi naar het War museum. Een zeer groot museum besteed aan de Vietnamoorlog.Het is een zeer confronterende museum met schrijnende foto's en verhalen. We waren even in 'shock' toen we buiten kwamen en hadden even tijd nodig om wat bij te komen. Buiten staan er tal van oorlogsvoertuigen (tanks, helicopters, gevechtsvliegtuigen enz). Bij he terugwandelen naar ons hotel ontmoette we een Belgisch meisje die we al diverse plaatsen waren tegengekomen. Gisterenavond dan met z'n 3 gaan eten. Nu wachten we op de bus die ons naar de Chu Chi tunnels zal brengen, waar Inges claustrofobie op de proef zal gesteld worden. De plannen voor de toekomst : morgen vertrekken we voor 3 dagen per boot over de Mekong Delta richting Chau Doc, waar we de grenoversteek maken naar Cambodja.

Groetjes uit het zonnige Saigon

Dalat - Mui Ne

Onze 2 nachten in Dalat waren toch even anders dan de overige overnachtingsplaatsen. Als je met de bus wordt afgezet zie je overal mensen komen als vliegen op een stront om hun guesthouse aan te prijzen. We ontwijken iedereen en komen opeens in een lokaal hotel terecht. Niemand spreekt er 1 woord Engels. Sowieso is het Engels bij de meeste Vietnamezen zeer erbarmelijk, maar deze had wel de hoofdprijs afgeschoten. Nu, dit had ook zijn charmes, we verbleven er als enige niet-Vietnamezen, en sliepen super goedkoop. Deze morgen opnieuw een fameuze regenvlaag, de wegen werden watervallen. Rond 8u30 met nuchtere maag aan de busrit begonnen van Dalat naar Mui Ne. Daar Dalat in een bergachtig lanndschap ligt, moesten we weer langs een bergpas terugrijden. Het was een mooie rit, maar een met veel bochten. Minimum 2 bochten op 100 m weg. Van kleine tot grote bochten..Dan nog denken dat we een tegenligger moesten passeren, dus elk aan de kant wat schuin rijden enz.. Na een 2 tal uur rijden maakten we een stop en die was meer dan welkom. Blijkbaar deed de chauffeur dit niet voor ons, maar voor zijn eigen plezier, want hij speelde een of ander damspel en kon pas vertrekken,als het spel uit was, terwijl wij al lang stonden te wachten. Na het bochtig parcour reden we langs lokale dorpjes met houten huisjes, of de meer moderne in beton met een pistache kleurige tint, of azuurblauwe kleur. Nu, smaken verschillen he. Rondde middag aangekomen in Mui Ne. Het is een hoofdstraat met het ene resort naast het andere. Het lijkt wel'the strip' in Miami. We vroegende weg naar onze overnachtingsplaats, bleek het 2 Vietnamese km te zijn (ongeveer 3 a 4 bij ons). We besloten om het te voet te doen, daar w al genoeg gezeten hebben in de bus. Nadien bleekdat toch geen zo'n goed idee in dat warmeweer. Het weer is hier zeer zwoel, zelfs de tropsiche regenbuien koelen het niet af. We hebben enkele hoogtepunten bezocht hier in Mui Ne. Vooral de 'red dunes' waren zeer spectaculair. Verder was er eensoort riviertje 'Fairy stream'genaamd, die een zeer kleine versie was van de Colorado in de Grand Canyon. Het was een klein riviertje die stroomde langs donkerrode hellingen/duinen. Dit hadden we hier niet verwacht in Mui Ne en was een leuke verrassing.Maar buiten strand is er hier niet veel te beleven. Het is vooral een trekpleister voor kite-wind en wavesurfers. We slapen hier in mooie bungalows op wandelafstand van het water. Het weer lijkt hier alsof er elk moment een storm kan losbarsten, maar tot op heden blijft hij weg, en hopelijk blijftdat zo. Een lekker aperitiefje voor we gaan eten. en morgenrichting Saigon. Opeens gaat alles in een stroomversnelling, want de tijd begint nu fameus in te korten...helaas

Dalat

In de gietende regen vertrokken we vanuit Hoi'An. We besloten omwille van tijdsgebrek om Nha Trang over te slaan. We hadden al enkele dagen aan het strand gelegen in Hoi'An, en we zijn niet op vakantie gekomen om met ons lui gat op het strand te liggen.

Weeral uren busrit voor een afstand van 430 km (ong 12u bus). De politie gaat hier niet veel verdienen met boetes voor overdreven snelheid.Waar je ook bent in Vietnam, het is toch raar om zelf deel uit te maken van het hectische verkeer. Als het groen is voor jou, lijkt het voor de overigen ook precies groen. Nu, alle gekheid op een stokje, 's morgens aangekomen in Nha Trang en dezelfde morgen doorgereden naar Dalat. De rit naar Dalat is zeer mooi en groen met af en toe watervallen langs de ene kant die verder vloeien langs de andere kant van de weg. Bochtige parcour langs mooie valleien. Dalat bevindt zich meer landinwaarts en heeft veel mee van de Ardennen. Groen, groen en nog eens groen. De enige streek in Vietnam waar ze aardbeien en artisjok telen. Ook andere groenten als bij ons kan je hier gerust vinden. We bezochten dezelfde dag een supertoeristische waterval, waar helaas niet in gezwommen mocht worden. Ons Inge was fameus teleurgesteld, ik heb me goed geamuseerd met een soort bobslee/rollercoaster. Nadien op zoek naar 'The Crazy House'. De architect die dit ontworpen heeft, moet fameus aan de LSD gezeten hebben. Een mix van spookhuis/boomhut en Disneyland met een doolhof van gangen.

Vandaag met de alomgekende 'Easy Riders' een non toeristische tour gedaan rond Dalat. Achterop de motor en langs kleine dorpjes, mooie panoramische zichten, traditionele zijdeverwerking (van rups tot zijde), koffieplantages, watervallen (veel minder toeristisch) en lokaal eten. De terugweg was in de gietende regen en dit dit ons ook even terugdenken aan Belgie. We hadden ons bijna laten overhalen om per motor een 4 daagse tocht te maken naar Chau Doc, maar geld en tijd wierp roet in het eten.

Helaas lukt het ons hier niet om foto's op te zetten. Als er 3 internetcafe's zijn in heel Dalat is het veel, en dat moet het nog lukken.

Morgen opnieuw richting kust, naar de stranden van Mui Ne.

Hue -Hoi 'An

We gingen dus per fiets de Royal Tombs gaan opzoeken. Nog net voor vertrek raden ze ons aan om een motorbike te huren. Wij dachten dat het wa om puur geld te slaan uit toerisme, en gingen hen eens laten zien dat we uit het land van Eddy Merckx kwamen. Al snel ervaarden we waarom een motorbike werd aangeraden. Steile klims, 1 km bij hen is ong 2 km bij ons, en niets maar dan ook niets is aangeduid. De eerste 'Tu Duc' hadden we vrij snel gevonden, maar de volgende tja...de asfaltweg stopt, gaat over in kleine aarden padjes...Je komt in dorpjes waar je steeds afvraagt 'zitten we wel juist'.Omwille van een klein voorval besloten we terug te fietsen naar Hue en te ruilen voor een motorbike. Veel comfortabeler, en niet meer stampen. Door aan Jan en alleman de weg te vragen (lokale bevolking) hebben we de andere tombes dan ook wel gevonden. Heel mooi, elk verschillend...Maar na al de ruines van afgelopen dagen hadden we het even gehad met cultureel erfgoed.

De dag nadien per bus (open bus ticket) richting Hoi'An. Na de nodige toeristische stops(die wij niet gevraagd hebben, maar waar de touroperator vermoedelijk % op heeft) kwamen we na 4 uur rijden (140 km) aan in het tropische Hoi'An. Op de middag, het warmste moment van de dag met de rugzak op zoek naar slaping. We hadden al veel mooie dingen gehoord over het strand even buiten Hoi'An, dus per motorbike...En ik had even een deja vu gevoel...Aruba...zalig.

's Avonds het oude gedeelte gaan bezoeken van Hoi'An die mooi verlicht is, en een lekker Vietnamees menu'tje gaan eten voorong 3 euro. Helaas op de terugweg vond Inge haar droom en die van vermoedelijk alle vrouwen...kledingshops waar ze kledij maken op maat voor een peulschil. Dus besloten we deze morgen elk zijn weg te gaan..zij (vermoedelijk) iets latenmaken op maat, en ik de blog bijhouden.

Gisterenmiddag weer even naar het strand geweest. Het is hier zo warm dat je loom vanwordt ,endat elke stap zetten een inspanning vergt.

Dezemorgenzoals gepland een uitstap geboekt naar My Son . We besloten om de sunrise editie tedoen (om 5 uur 's morgens vertrekken), en dat tijdens vakantie. We hadden ons overslapen en waren netop tijd klaar om mee te gaan. Deze vroege editie heeft een voordelen : weinig tot geen andere toeristen. We waren slechts met 4. Met z'n 4 de hele site voor jezelf....Afgelopen nacht had het enorm geregend en ook op weg naar My Son (mooie berg) was het gietende regen. Maar eens aangekomen waren de weergoden ons gezind en daar was laura (zon). En geloof het of niet op de terugweg...regen alom en veel toeristen op weg naar My Son. Rond 9 u terug en even zitten uitrekenen wat we nog allemaal willenzien, en hoeveel tijd we hebben. Besluit : het wordt een hele puzzel. Deze middag onze kledij gaan ophalen die op maat gemaakt is. Ondertussen weer tropische temperaturen en hoge vochtigheidsgraad..pfffffffffffffff. Nog enkele uren wachten op de nachtbus naar Nha Trang

Hanoi - Hue

We besloten om met een slaapbus naar Hue te gaan. Een trein is nog trager dan bus voor dezelfde afstand. We vertrokken nu om 7 pm en kwamen om 9am toe. Waarom de trein trager is??? Blijkbaar is er maar 1 spoor in heel Vietnam, en moeten ze meermaals op een zijspoor voor een tegenligger. Dus in Belgie mogen we toch niet klagen met de NMBS. Ook hier geldt de oneliner 'de trein is altijd een beetje reizen'. De slaapbus ziet er uit als een dubbeldekkerbus met 3 rijen met stapelbedden die je kan omvormen tot stoelen. Deze middag een Vietnamese copy bezocht van Forbidden City,namelijk Imperial City. Heel indrukwekkend met tal van ruines, echt onvergetelijk mooi met tal vanpaleizen enz....Na de natuur even een cultuurmoment. Morgen gaan wede sportieve toer op, huren we een fiets en bezoeken we deRoyal Tombs langs de Perfume River. Voor de rest alles is de sjakos.Heerlijk eten en drinkenvoor een appel en een ei. En voor degene die Inge kennenis dat al genoeg om haar dag te doen slagen.Helaas lukt het bijna nergens om foto's op de blog te zetten. Zondag met de bus richting Hoi'An

Halong Bay - Catbai Island - Monkey Island

Even een klein staaltje van Vietnamese organisatie. We gingen naar het hostel waar we onze trip naar Halong Bay hadden georganiseerd. Bleek deze agentschap van de ene dag op de andere dag verdwenen te zijn. De eigenaar van het hostel en agentschap had alles overgelaten en was een eigen zaak begonnen. Als je niets vraagt, kom je hier ook iets te weten. Ze kwamen ons (gelukkig) toch halen voor de bus en reden naar Vietnamese gewoontes een 5tal uur voor 150km. Eens aangekomen zagen we massa's toeristen. Het was laden en lossen. Nadien moesten we voor een of andere reden onze paspoort afgeven. We moesten wachten, wachten en...wachten. Hier wordt ons geduld op proef gesteld. Nadien voeren we naar onze boot, die zag er niet echt denderend uit...maar het tegendeel werd bewezen...binnen zeer luxueus en we kregen de suite kamer met eigen prive terras, en een douche dat we zelfs thuis niet hebben. We voeren langs onvergetelijke, en onbeschrijfelijk mooie landschappen. De erste dag werd afgesloten met een karaoke avond...typisch. We begonnen met Engelse songs, maar besloten met z'n allen om te eigen met een local nummer in het Vietnamees....hiarisch. Dag 2 richting Cat Bai Island, waar we een trekking gingen doen. Wat ze hier een trekking noemen, dat heten wij klim- en klauterwerk. Glibberige aarden paadjes, klimmen en klauteren over rotsblokken die al dan niet vastiggen, en wortels van immense bomen. Het zicht bovenenaan was indrukwekkend, de weg terug was minder. Een klein bootje bracht ons naar Monkey Island. Het was een resort. We sliepen in handgemaakte houten huisjes met rieten dake. Even idyllisch als een of andere reclamespot van BOUNTY of whatever. Met stralende zon teken ik direct om hier te blijven. In de late middag op zoek naar de apen, en ik moet zeggen de kleintjes voelden hen direct thuis bij Inge. De volgende dag richting Hanoi met boot en opnieuw bus. Voor zover het verhaal Halong Bay

Hanoi - Sapa

Het avontuur naar Sapa begon al toen we richting station gingen. Wegens te hectisch verkeer moesten we achterop de motor wat hilarische taferelen opleverde...bewijsmatriaal volgt...

Eens aangekomen in station sprak er iemand ons aan (die er niet werkte, maar wel wat geld wou bijverdienen) en die bracht ons naar de gewenste wagon. We deelden de cabine met een chinees koppel, dus communicatie = nada. Al bij al goed geslapen, en 's morgens om 6u kwamen we aan in Lao Cai, om daarna nog 3 uur bus (100 km) naar Sapa te rijden. We konden er een welverdiende douche nemen, en ontbijt nuttigen. Vandaar werden we in groepen verdeeld en gingen we in kleine groepjes een wandeling maken naar diverse dorpen met etnische groepen (Black H'Mongh - Red Dzao). Al snel zagen we dat dit een zeer toeristische trekpleister was. Overal zie je lokale mensen met traditionele kledij om handgemaakte dingen te verkopen, en opeens komt de GSM te voorschijn... Maar het uitzicht over de uitgestrekte rijstvelden is onbeschrijfelijk mooi. We wandelden langs kleine wegjes, het ene al meer toegankelijk dan het andere...We besloten om te slapen in een homestay, en dachten dat we gingen slapen bij mensen thuis in een basic omgeving. Ook hier was het een vrij mooie commerciele homestay. Daar het nog maar late namiddag was besloten we met z'n drie een wandeling te maken naar een waterval. Nadat we hem gevonden hebben, begon het opeens hevig te regenen. We hadden nu onze regenjas mee, maar die lag in de homestay...typisch. De terugweg werd iets moeilijker daar alles glad was geworden van de regen. Maar net die dingen maken de reis net zo uniek. Uitgeregend kwamen we terug en genoten we 's avonds van een heerlijk uitgebreide maaltijd, met de nodige rijstwijn. 's Morgens per motorfiets richting Sapa om daar de bus te nemen naar Bac Ha market. Een zeer uitgebreide markt waar alle volkeren samen komen om hun ding te verkopen. Het liet ons denken aan de markt in Otavalo (Ecuador). Vooral handwerk, maar evengoed buffels, kippen, honden, varkens werden er verkocht (niet als huisdier vrees ik), om nog naar te zwijgen over de afdeling 'beenhouwerij' waar alles verkocht werd. De rest van de dag was wat minder, we gingen naar wat toeristische trekpleisters en 's avonds wachten we op onze nachttrein richting Hanoi. Deze morgen om 5 uur aangekomen, per motorfiets naar GH gebracht waar we nu wachten om in te checken. Morgen richting Halong Bay, en over enkele dagen verlaten we het noorden en rijden we het zuiden tegemoet,