Kenia...eindpunt - back to Belgium

Vanuit Arusha werd het de laatste rit met de truck 'Zambezi' richting Nairobi. Eindbestemming na 42 dagendoor Afrika te reizen overland. De meesten sliepen in een hotel en keerden zo terug naar hun thuisfront. Samen met Marike, Stephen, Yohan en Jo gingen we met de truck naar de camping. We kregen maar niet genoeg van het kamperen en besloten om in afwachting tot onze terugvlucht hier te overnachten.We gingen opnieuw ons patroon van slapen onder klamboe verder zetten, tot we hoorden dat er vorige week een leeuw gesignaleerd werd op 2 minuten van het kampterrein. We ruilden de klamboes dan voor een tent, waar we gezellig met z'n 3tjes in sliepen.

Als afsluiter gingen we met de hele groep uit gaan eten in 'Carnivore'. Een restaurant waar reserveren een noodzaak is, en waar je met best met een lege maag naartoe gaat.. Voor een $35 is het 'all you can eat'. Ze komen met immense spies rond met krokodil, kippevleugels, worst, 'oxballs', kalkoen, en vele andere soorten. Zo lang het beruchte 'vlaggetje' niet naar beneden is, blijven ze langs komen met vlees...Nadien werd het een emotioneel afscheid want velen vertrokken de dag nadien back to home. Mijn laatste dagen in Nairobi in afwachting van de terugvlucht waren zeer relax. Boekje lezen, genieten van de laatste zon, praten met reisleiders en andere crew van overlandorganisaties. Zo werd de gedachte om reisleider alleen maar groter. 's Avonds werden we uitgenodigd op een 'braai' van enkele crewleden van Acacia, Drifters, Oasis.(overlandorganisaties). Biertje en een goed stuk vlees en social talk, meer heb je niet nodig en toen al beseft ik dat ik deze levensstijl enorm ga missen. No stress...En het blijft toch leuk om met Suid Afrikanen in Afrikaans te spreken.

Verder heb ik nog het giraffencentrum bezocht, waar je deze langnekkige dieren kan voederen, en voor degene die willen de dieren kan kussen, door de korrel tussen je lippen te houden en ...ja de rest kan je wel denken.

Voor mijn terugkomst naar België nog even souvenirs gekocht op de Maasai market, waar alles overprijsd is en waar fameus afbieden een gouden regel is. Met spijt in het hart nam ik dan afscheid van Sam en Yohan en Jo. Stephen en Marike hadden ons ondertussen al verlaten. Aan alle mooie liedjes komt een eind, helaas ook aan dit liedje. Maar één ding staat vast : ik heb er goede vrienden aan over gehouden en ...AFRICA ...HERE I COME is van toepassing.

Tanzania & Zanzibar

Tanzania & Zanzibar : HAKUNA MATATE

De grensoversteek van Malawi en Tanzania ging niet echt vlot aan de immegratie van Tanzania. Tja, onze groep bestond ook uit een 14 tal personen, dus dat neemt ook meer tijd in beslag. Na de nodige administratie en een uur wachten ongeveer kregen we ons paspoort met stempel. KARIBU in TANZANIA.

Vanaf nu worden de afstanden steeds groter, dus de uren die we doorbrengen in de truck worden steeds langer. Gelukkig konden we onze tijd invullen met UNO, kaarten, wat woordspelletjes en muziek van de diverse Ipods. Het landschap verandere volledig. Mooie aangelegde wegen, met de typische baobab bomen aan de zijkant. Af en toe passeerden we wat kleine dorpjes, waar iedereen naar ons zwaaide. Voor het eerst konden we op de Iranga Farmhouse camping genieten van een heerlijk tasje verse koffie. De bar was zeer gezellig ingericht. Zie het als een grote compound, ingericht mijn kleine houtkachels met zetels er rond, zoat we ons konden verwarmen rond het gezellige vuur. Het was de eerste keer dat ik mijn fleece bovenhaalde. De tocht werd verder gezet naar de drukke chaotische stad Dar Es Salaam. Overal hectisch verkeer, files, kleurrijke straattaferelen...enz.. Onze kampplaats was opnieuw gelegen aan het strand. Het was wel wat wennen om overal Maasai mensen te zien rondlopen, die in hun rode doeken gewikkeld zijn, en rondlopen op sandalen gemaakt van autobanden, en overal versierd zijn met kleuurijke juwelen, oorbellen enz... Vanuit Dar Es Salaam namen we de ferry naar het paradijselijke Zanzibar. We sliepen eerste in Stone Town, de stad waar Freddie Mercury is geboren en zijn eerste 8 levensjaren heeft doorgebracht. Overal stonden verkopers met voetbal T-shirts van Zanzibar/Tanzania en zonnebrillen. We wandelden door de winkelstraat waar we continu werden aangeklampd om iets te kopen..Samen met Stephen besloot ik maar iets te gaan drinken in een bar op het strand. Daar werden we aangesproken door een local om te komen eten bij hem deze avond op de foodmarket. We weiden dat we gingen komen om van zijn 'gezaag' af te zijn. Vanuit de bar hadden we een mooi zicht over de diverse schepen en de typische vissersboten die passeerden. We deden de 'spicytour' . Inhoudelijk is dit een korte historische tocht door Stone Town, bezoek aan een slavenfort, eten in een lokaal restaurantje , maar de hoogtepunt was toch bezoek aan een 'farm' waar tal van kruiden/specerijen worden geteeld. Van vanille tot kruidnagel, ginger, limoengras, (chille) peper, en tal van fruiten(jackfruit, ananas, appelsienen, watermeloen, kokosnoten die geplukt werden waar we bij stonden. Het leek wel een aap in een boom, hoe hij de hoge bomen beklom.... Na de tour werden we getrakteerd op een verse fruitsla. Verser kon het niet, het werd geplukt van de bomen, en werd na het schillen geserveerd. ‘s Avonds na een prachtige zonsondergang gingen we eten op de 'foodmarket'. Het is een plein die ‘s avonds is omgetoverd waar allemaal kleine stalletjes staan, waar iedereen zijn 'waren' verkoopt. Het gaat vooral over diverse vissoorten (merlijn, inktvis, lobster,..)Hetgeen je besteld wordt gespied en wordt gebakken op een bbq. Een unieke ervaring rijker. We gingen bestellen bij de persoon die ons eerder die dag had aangeklampd. Daar we met enkelen gingen eten bij hem, kregen Stephen en ik korting omdat we mensen meebrachten. Als dessert koos ik voor een pannenkoek met banaan en choco. Een ideale afsluiter van een schitterende dag.

De volgende dag reden we naar Kendwa, het noorden van het eiland. Het is een totaal ander beeld. Tropische stranden met blauwe zee. Ik had een deja-vu van Aruba. Zwemmen in een warme zee, genieten van een cocktail in een hangmat. Wat beach-volley spelen, en we gingen snorkelen met schildpadden. Ik dacht dat het in zee was, maar het was in een soort natural pool. Het is een soort opvangplaats voor schildpadden die later terug in zee geplaatst worden. Het was toch een leuke ervaring om je te laten voorttrekken door de krachtige schildpadden, met toch wel een schild van ongeveer 1 m. Oog in oog met deze prehistorische dieren. Ze zwommen door de benen heen, enz...Ons verblijf in Kendwa werd afgesloten met een boot cruise waar cocktails werden aangeboden en soft drinks, en we kregen de mogelijkheid om te snorkelen. Het liet me denken aan Jolly Pirates in Aruba. De volgende dag was het tijd om het paradijselijke Zanzibar te verlaten. In een hevige regenbui met donder en bliksem vertrok de ferry over de woelige zee. Na een 30 tal minuten was het onweer over, maar bleef de zee vrij woelig wegens hoogtij.

We keerden terug naar Dar es Salaam. Vanuit de haven werden we met de tuktuk naar de kampplaats gebracht. Het werd een race tussen alle tuktuks....Het lijken zeer roekeloze bestuurders, maar ze weten verdomd goed wat ze doen. De volgende dag reden we richting Arusha. We verbleven in Snakepark, wat onze uitvalsbasis was voor onze safari in Serengeti en Ngorogorokrater. Snakepark is zoals het woord al doet vermoeden een plaats waar tal van slangen in terrariums zitten(Black Mamba, pofadder,...) In het verleden waren alle slangen ziek, die ze hier verzorgden. Maar doordat ze gevoed worden kunnen ze niet meer overleven in de natuur en worden ze hier goed verzorgd. Er is ook een Snakehospital, waar mensen van eindeloos ver komen om hun te laten verzorgen na slangenbeten. Het is een gratis behandeling en de kosten worden betaald door de uitbaters van de camping. Zij doneren een stuk van het geld wat ze ontvangen van de overlandtours aan diverse projecten. Het hospitaal is er 1 van. Vandaar komen alle overlandorganisaties hier langs.

Onze eerste avond in Snakepark deden we wat populaire spelletjes zoals lopen met een ei in een lepel enz..Daarna had Sam een quiz in elkaar gestoken die ik samen met mijn team (Gaynor en Sarah) gewonnen heb.

Onze laatste hoogtepunt werd ons bezoek aan Serengeti en Ngorongorokrater. We reden per 4 x 4 jeeps van de organisatie 'COMFORT HOLIDAYS' naar N.P.Serengeti en Ngorogorokrater. Eerst kwamen we in Ngorogoro terecht, waar we onze lunch aten. Op zich niets speciaal, alleen een klein detail : er liepen 'prehistorische' lelijke vogels rond die ong 1 m hoog waren en die verlekkerd zijn op je eten. Dus echt op je gemak kan je niet eten. Om maar te zwijgen van de black kite bird die in de lucht cirkelen en die als haviken opeens naar beneden doken om je eten af te nemen. We besloten dan maar te eten in de jeeps, wat veiliger leek. Verder doorkruisten we het jungle achtige Ngorogogebied tot we aan de Serengeti kwamen. We hoopten de BIG 5 te zien. We zagen duizenden wildebeast grazen langs de offroad weg die we bereden. In dit seizoen is het de tijd dat de wildebeests(gnoes) en zebra's zich verplaatsen. Het zou gaan over een populatie van 2 miljoen dieren. Verder zagen we olifanten, buffels, diverse vogelsoorten (arend, gieren, haviken, secretarybird, ...)en een leeuwin met enkele welpjes in een boom. Onze tocht werd afgesloten met het zien van een luipaard, die op een heuvel zat en opeens rechtstond. Overal flitsen van diverse camera‘s, maar het bleef muisstil. Dus 4 van de BIG 5 hebben we gezien., wat niet echt slecht is. Vooral het zien van een luipaard is zeer uitzonderlijk. We sliepen op een camping in de Serengeti en werden getrakteerd op een heerlijke maaltijd die klaargemaakt werd door ons eigen kookteam van Comfort Holidays. De volgende dag was er een opnieuw een nieuwe game drive die begon om 6.30. We zagen opnieuw een luipaard en ander groot wild als giraffen, olifanten, hyena's, buffels, wildebeest en zebra‘s. Rond 11u terug naar de kampplaats, tenten afbreken en we reden richting Ngorogoro. Het is een totaal ander park. Er leven Maasai mensen in het domein, daar het een conservatie is. Je ziet ze overal rondlopen in hun typische kledij met een hele kudde schapen bij zich. Ze zijn zeer fotogeniek, en dat weten ze en daarom vragen ze meestal geld als je ze fotografeert. Wat niet echt de bedoeling is. Ze staan opvallend veel aan de kant van de weg, wetende dat er diverse jeeps met toeristen passeren. De krater heeft een doorsneden van ong 275 km2. Het park verschilt vooral door de diversiteit van vegetatie, soms heb je het gevoel dat je in de jungle zit, in de krater zelf is er een totaal andere vegetatie nl grassen. Ons hoogtepunt vandaag was het zien van cheeta's wat zeer uitzonderlijk is. Iedereen stond recht in de jeeps en bewonderde deze katsoort, die het snelste dier ter wereld is (120 km.u). We zagen nog tal van dieren, teveel om op te noemen. Het meest zagen we wildebeast, die net voor de jeep de weg overstaken, of met elkaar spelen. Omwille van het regenseizoen is alles zeer groen waardoor er veel gras is om te grazen, en heel veel dieren aanwezig zijn. We sliepen deze keer op een camping in Ngorogoro. We mochten ‘s nachts niet naar het toilet gaan die 200 m verder gelegen was daar er ‘s nachts wilde dieren rondliepen op de campsite. We zagen enkele wakers met geweren. En ja hoor...'s nachts werden we wakker door een geluid. We hoorden een dier grazen achter onze tent..We staken ons hoofd buiten en zagen een buffel 10 m achter onze tent grazen. ‘s Morgens rond 6 u werden we gewekt door het getrompetter van een olifant die ongeveer 20 m achter onze tent stond te eten aan een boom. Vandaag nog een game drive van een 5 tal uur. We zagen tal van leeuwen, en we waren getuige van de wrede natuur. We zagen een leeuwin jagen op een jong van een wrattenzwijn die het helaas niet heeft overleefd. Met de prooi in de mond wandelde de leeuwin fier tussen de jeeps met toeristen die getuige waren van deze kille daad. Er waren nog zoveel hoogtepunten maar dit waren toch de voornaamst.

We keerden terug naar Snakepark waarr we 2 dagen blijven. We werden ‘s avonds getrakteerd door de uitbaters op een lekkere BBQ. We bezochten verder een Maasai museum en Maasai dorpje.

Malawi

Malawi : PUNCHNIGHT & BAO game

Malawi is een totaal ander land. Het is een veel armer land dan vb Z. Afrika, Namibie enz. Het is opvallend groen en heuvelachtig, Het is geleden sinds Ghana dat je de mensen weer ziet rondlopen in kleurrijke kledij en waar ze emmers en andere dergelijke op hun hoofd dragen. De huizen zijn ook een totaal andere constructie. Iets steviger dan compound, maar toch opvallend anders dan de vorige landen. Ook veel afval op straat. Mijn eerste indruk is zeer positief. Een land dat totaal verschillend is, en daarom was de afwisseling meer dan welkom. Maar daar het een armer land is, wordt je overal aangeklampd voor een gesprek, maar uiteindelijk willen ze dat je iet koopt van hen. Als je hen mag geloven zijn het allemaal artiesten, want al de schilderijen 'zouden' ze zelf gemaakt hebben. Je geraakt ze moeilijk kwijt. Ze verkopen wel mooie dingen, maar eens je er op ingaat ben je letterlijk en figuurlijk verkocht. Onze eerste stop was gelegen aan Lake Malawi, wat ongeveer 2/3 van het land inneemt. Het is een meer van 40/600 km. Het plaatsje noemde Kande Beach. Opnieuw een helse tocht onder opnieuw een hete zon met temp tot 37 graden. Het was vooral een relax kampplaats. We werden ‘s avonds uitgenodigd bij een famile waar voor ons gekookt werd en nadien kregen we enkele dansen te zien door jongeren. Daarna moesten we zelf deelnemen aan de dansen. Elk kreeg een partner toegewezen. Hier besloot ik om buiten te slapen op tafel onder een muskietennet. De koele bries was meer dan welkom, want in de tent was het bloedheet. We konden een village walk doen, maar daar ik in Ghana zelf bij een familie heb gewoond en in Congo eventjes heb mogen proeven van het werken in basic omstandigheden in een ziekenhuis, besloot ik niet mee te gaan. En als ik het nadien hoorde was het zoals ik me voorstelde,en wat ik zelf heb mogen beleven. Ik besloot om het ondertussen zeer populaire Ghanees spel te spelen met Stephen. Het spel is ondertussen goed ingeburgerd bij iedereen.

‘s Morgens 'afkoelen' in lake Malawi, wat meer op een zee lijkt. Grote golven waar we indoken, je kon eindeloos ver in het meer wandelen. Ondertussen waren ze begonnen aan 'varken aan spit' voor vanavond. Na de unch gingen we snorkelen ter hoogte van Kande Island, waar we veel kleuurijke vissen zagen van divers formaat. ‘s Avonds was het tijd voor de veelbesproken 'punchnight'. Het is een mix van gin, wodka en fruit, en fruit juice. We moesten kledij maken uit vuilniszakken, want dat was de dress code. We deden de punchnight samen met de andere overlandorganisatie TUCAN, die we sinds enkele dagen leren kennen hebben. Zoals je leest zijn er diverse organisaties die overlandtours doen. En die vrij gelijklopend zijn. Na het eten van de heerlijke varken aan spit, gingen we verder feesten in de bar tot in de vroege uurtjes. Er werd op de bar gedanst, gezongen..dus volop ambiance...Onze volgende stop was Chitimba, ook gelegen aan het meer. Ook hier sliepen ik met Marike en Stephen buiten onder muskietennetten. De afkoelende wind deed enorm deugd ‘s avonds. Ondanks er overal internet is, is het onmogelijk om de blog bij te houden, wegens te trage verbinding...Onze kampplaats was gelegen aan een lokale markt waar vooral houtsculpturen werden verkocht, en andere spullen als juwelen, stoelen, maskers,.... Hier leerden we een nieuw gezelschapsspel (BAO game) kennen. Wat gelijklopend aan het Ghanese spel maar met meer vakjes en wat andere spelregels. We probeerden af te koelen in het meer, maar wetende dat het water het hele jaar door 28 graden is, kan je niet echt spreken van afkoelen. We speelden verder wat beach volley met diverse teams van allerlei overlandtours. De volgende dag volgde ik met een 7 tal andere mensen een workshop 'woodcarving'. Onze persoonlijke inbreng was niet echt groot, maar de 'locals' zijn echte artiesten om ze bezig te zien met houten hamers (denk aan de knuppel van BamBam in The Flinstones) en de beitels. Mijn masker werd verder afgewerkt door een jonge gast, die ook een stalletje heeft met spullen, en die ergens verwacht dat je iets koopt bij hem. Ik besloot om het ondertussen populaire BAO game bij hem te kopen. Tenslotte heeft hij heel wat werk gestoken in het masker. Dit is een zeer beknopt verslag van mijn verblijf in Malawi, een land die me wel verraste.

Zambia

Zambia : RAFTEN & VICTORIA FALLS

De grensoversteek naar Zambia was eens iets anders. We moesten de rivier over met een veerboot. Maar wetende dat er maar 1 veerboot is voor het verkeer van Botswana te brengen en omgekeerd, kan je het wel voorstellen dat er immense lange files waren. Nu, voor het de overlandreizen als ons was het geen probleem, we staken de file voorbij en geraken vrij snel op de veerboot. Maar de trucks moeten soms dagen wachten vooraleer ze een plaats kunnen bemachtigen. Met het betalen van $50 ging het vrij snel om mijn visum te krijgen aan de grens. Onze kampplaats was gelegen in Livingstone. Het centrum voor adventure sports in Zambia. Verder is Livingstone ook een begin- en of eindpunt van reizen. Het is een soort wisselstation. Afhankelijk van de trip die je boekt, wordt je op andere bussen gezet, enz...Alle overlandorganisaties stoppen hier en verblijven meestal op dezelfde campsite Waterfront. Net voor we naar onze kampplaats gingen, brachten we een bezoek aan de Victoria Falls. Doordat het 'droogseizoen' was waren ze niet echt spectaculair. De watervallen zijn meer spectaculair op grondgebied van Zimbabwe, maar dat moet je weer voor een visum kijken. Een andere optie is een helikoptervlucht of ULM vlucht boven de Falls. Je kan ook georganiseerd naar Devil's Pool gaan. Zoals het woord het al omschrijf is het niet normaal. Het is een 'natuurlijk zwembad' gelegen boven op de watervallen. Helaas kan je er niet alleen naar toe wegens te gevaarlijk. Aangekomen op onze leuke kampplaats waar ik 4 dagen zal blijven, kregen we een video te zien met alle activiteiten die we konden doen. We kozen ervoor om als laatste gezamenlijke activiteit te raften op de Zambezi rivier. Op de link zie je een filmpje, gelijklopend bij onze afvaart. Maar dat was gepland voor de dag nadien, Eerst stond er een boottocht op het programma in de vooravond met de formule 'free food and drinks'. het was een soort sunsetcruise op de Zambezi. Toen we terug aan wal waren sloten we de avond af aan de bar.

De volgende dag was voor het serieuse werk. We raften een halve dag, met een afstand van 17 km, en rapids tussen level 2 en 5. Een meer dan geslaagde ervaring. Na Costa Rica en Nepal was het mijn derde raftervaring. Er zaten toch enkele ‘scary en fameuze' rapids bij waar we 50% kans hadden om te kapseizen. Maar we kregen voordien duidelijke instructies betreffende veiligheid en wat je moet doen als je uit de boot valt. Op meer rustige stukken mochten we ons laten drijven met onze life jackets en zo stroomafwaarts. We sprongen van rotsen enz. Dus, zoals je leest was het weeral super. Onze groep werd gesplitst daar er een 8 tal mensen naar Jo'Burg reizen, en wij 4 en nieuwe mensen verder richting Nairobi reizen. De overige dagen in Livingstone was relaxen. Wat aan zwembad liggen, cocktail drinken, kledij wassen enz. .Ondertussen heb ik het populaire Ghanese balspel aangeleerd aan mede reizigers, die er onmiddellijk verslaafd aan waren.

Na Livingstone gingen we naar Chimpata via Lusaka. We werden na een helse rit onder extreme temperaturen op een boot gezet en voeren naar een eiland, waar we gedropt werden om te overnachten. Geen elektriciteit, alleen maar olielampen. Er werd door de begeleiders een kampvuur gemaakt en we werden getrakteerd op percussie en dans. We kregen zelf ook de kans om te trommelen..dus...daar ik mijn taiko mis, maakte ik toch even gebruik om te trommelen. Al is het totaal anders. Verder bezochten we een lokaal dorpje wat me sterk deed denken aan Ghana, waar ik toch nog heel veel aan terugdenk.

Net voor de grens met Malawi sliepen we op een kampterrein waar de zebra's tussen de tenten liepen. We deden volleybal en de zebra's stonden ons toe te kijken. Over de kampplaats was er een soort open weide waar je zomaar kon wandelen, en waar ik oog in oog kwam te staan met giraffen, waterbokken, zebra's, impala's enz.. Het blijft toch verbazend (ondanks de vele keren dat ik de dieren heb ontmoet) dat je zomaar oog in oog komt met de dieren en dit in de vrije natuur.

Namibie - Botswana

Dag 12 Windhoek - Ghanzi Bushmen (9/11)

Vandaag steken we de grens over met Botswana. Na enkele uren rijden kwamen we aan de douane van Namibie.

Weetje : soms als je Botswana binnenkomt moet je al je schoenen tonen en moeten we gedesinfecteerd worden door ze even in een badje te steken. Ook vlees mag je niet importeren. Net voor de grens werd het diepbevroren vlees in de lockers gestoken. Gelukkig was er geen controle en konden we het vlees Botswana binnensmokkelen. Ook het krijgen van de stempel van Botswana ging vrij snel. Uren reden we op geasfalteerde wegen in een hittende warmte. Gelukkig hadden we veel water bij ons en konden alle ramen open, om toch wat afkoeling te hebben. Rond 16u kwamen we aan in Ghanzi Bushmen Camp. Hier hadden we de optie om met $5 opleg te overnachten in hutjes van stro met matrassen onder muskietennet. We vonden dit een schitterend aanbod, en zo moesten we ook de tenten niet opzetten. We werden naar een 'naturel pool' gebracht dat gemaakt werd door het gebruik van explosieven. De verfrissende duik in het water was meer dan welkom. Normaal hadden wed nadien nog een bushmenwalk, maar door de immense hitte werd deze uitgesteld naar de volgende ochtend om 19u. Na een heerlijke maaltijd zaten we met zijn allen te genieten met een biertje of rosewijn en wat te vertellen. Die avond liet Sam en Robert weten dat de plannen gewijzigd zijn en dat ze mee doorreizen naar Nairobi ipv Johannesburg. Dat is goed nieuws voor het Koreaane koppel, ikzelf en misschien Stephen die doorreizen naar Nairobi. De andere krijgen nu een nieuwe driver en gids na Livingstone.

Dag 13 (Bushmen Camp - Maun)10/11

Vandaag is het Olivia's verjaardag. Als een van de weinige had ik een schitterende nachtrust gehad. Geen gezoem van muggen gehoord, geen problemen met muskietennet. Rond 6u stonden we op, want de bushmenwalk was rond 7u. Na een stevig bakje koffie begonnen we aan de walk. We werden rondgeleid door de echte bosjesmannen met hun 'kliktaal'. Voor wie hen niet kan voorstellen, het zijn lange magere mensen en ze combineren een taaltje met af en toe een klik ertussen. Ik zag zo de film 'The Gods must be crazy'' voor me. Deze film speelt zich af bij dit soort stam en in dit land. De bosjesmannen zijn onderverdeeld in een 7 tal stammen, met elk hun eigen 'kliktaal'. Voor ons lijkt het allemaal hetzelfde, maar er zijn verschillen in het soort 'klikken'. We kregen een soort zaadje dat we onder de tong moesten plaatsen en raar maar waar, even konden we ook 'klikken'. Verder zijn het ook immense 'sportmensen'. Ze kunnen de hele dag lopen onder de hittende zon, kunnen even snel lopen als een kudu, en hebben prima reflexen. Ze jagen met pijlen gemaakt van gif (afkomstig van een soort plant) en gaan zo op jacht tot ze hun prooi hebben, soms lopen ze uren achter hun prooi. Ze kauwen ook op een soort gras, om geen malaria te krijgen. Als laatste zagen we hoe ze nog steeds op een primitieve manier vuur maken. Met de draaiende beweging met een stok op wat gedroogd gras. Het was een zeer interessante rondleiding, vooral hun taaltje was indrukwekkend. Nadien opnieuw in onze 'kooi' en werd het een lange dag in de truck. We maakten een stop voor ong 1 u om wat inkopen te doen en evt e-mails te checken en reden dan door naar het laatste grote stad Maun, vooraleer je naar de Okavango Delta gaat.Wat shoppen (frisdrankn en snacks). Eens aangekomen op de kampplaats Delta Rain, kregen we in de extreme hitte uitleg over de mogelijkheid van excursies (helikoptervlucht, scenic flight met sportvliegtuig en paardriijden). Er was niet veel respons op de aangeboden activiteiten. Te duur en iedereen was te loom van de hitte. Onze slaapzak zullen we vanaf nu niet meer nodig hebben, onze linnen 'sleepingbag' wordt nu bovengehaald. 's Middags genoten we van een frisse duik in het kleine zwembad. Terwijl enkelen met Olivia aan het zwembad bleven, versierden we met een 5 tal mensen de truck en de plaats waar we gingen eten met ballonen en slingers. Er werd heerlijke kebab klaargemaakt. We genoten van een heerlijke diner en maakten onze eigen party met muziek van diverse Ipods. De avond werd afgesloten aan de bar. Rond middernacht richting tent, want de volgende morgen moesten we opnieuw vroeg op. We werden opgehaald rond 7u.

Namibie in een notedop

Hallo friends,

Daar er nergens internet is, kan ik onmogelijk mijn blog bijhouden. Ik probeer af en toe wat te schrijven. Nu een korte samenvatting van mijn tijd in Namibie. Eerst en vooral is het een land naar mijn hart en als ik mensen vind die naar Namibie willen komen om per omgebouwde TOYOTA HILUX te reizen..ik ben kandidaat. Het is een land van extremen. Van uitgestrekte savanne met acaciabomen en eindeloze zichten, tot woestijn met de hoogste duinen ter wereld, waar we zicht hadden op een onvergetelijke zonsopgang. Elke avond zagen we een schitterende zonsondergang met telkens een divers decor. De ene keer van op de duinen, de andere keer met giraffen en olifanten aan een waterpoel enz..

Mijn skydive van 10.000 feet hoogte was tot nu toe mijn hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk). Een onbeschrijfbaar gevoel. Tijdens de vrije val zag ik de grond en lucht door de kapriolen die we maakten. Ook het sandboarden, en quadbiken op hoge duinen al slalommend was een super ervaring. Net aangekomen in Windhoek, om morge de grens over te steken met Botswana. Afgelopen dagen zaten we een 3 tal dagen in Etosha N.P. waar we diverse game-drives gedaan hebben en tal van wildlife gespot hebben. Olifanten, giraffen, neushoorns, zebra's, gazellen, bokken, leeuwen (m en v), struisvogels, enz...Onze camping was gelegen aan een waterpoel waar de dieren zowel overdag als 's nachts kwamen drinken. Met een glaasje wijn zaten we in stilte te genieten van het wildlife dat aan het spelen was met elkaar. We zagen olifanten, zebra's, neushoorns, giraffen op ong 50 m afstand. Is toch een ander gevoel dan naar de dieren te gaan kijken in de zoo. Zo, je hoort h et Namibie is echt een land naar mijn hart, en indien ik meer tijd heb, volgt de dageiijks beschrijving van de reis.

Groetjes, en tot waarschijnlijk uit Botswana of Livingstone (zeker)

Namibie : een land naar mijn dromen

(dag 4) Fish River Canyon - Sesriem (01/11)

Vandaag wordt het een lange dag in de truck. We leggen vandaag een 550 km af. Op zich lijkt het niet wo ver, maar wetende dat de truck max 80 a 90 km rijdt en de wegen niet geasfalteerd zijn, maar stoffig en hobbelig. Maar dat maakt het allemaal ook zo mooi. Het zicht buiten is zo mooi en afwisselend dat de tit niet tegensteekt. Soms zie je een eenzame 'Kookerboom' staan in een leeg landschap, terwijl het andere landschap vol staat met typische struiken en grassen. We maakten diverse stops om foto's te nemen, sanitaire stops en een bezoek te brengen aan Bethanie. Het leek wel een spookstad. Hier kan je de lekkerste 'blltong' kopen. Het is gedroogd, gezouten vlees die je in sticks of stukjes kan kopen. Sam kwam achter in de truck zitten en iedereen die wou mocht vooraan naast de chauffeur zitten. Ik zat ongeveer een 200 km nast de chauffeur want niemand wou vooraan. Je had er een prachtuitzicht over de panorama's. Er werd wat heen en weer gepraat met de chauffeur. Hij heeft zelf ook een travelagetschap in Nairobi en zou voor een redelijk goede prijs een verlenging naar Masai Mara kunnen organiseren. Zo moet ik geen dagen in Nairobi spenderen en brengen ze me naar de luchthaven. We stopten in Hederhausen(tja, Namibie is een Duitse kolonie) te lunchen en wat in te kopen. Hier houden de mensen een springbok als huisdier, is toch even iets anders dan een hond of kat. We zagen onderweg onze eerste echte wildlife. We zagen onyxen, springbokken, zebra's. De onyx liep gewoon voor de truck over de straat. Daar ik vooraan zat had ik een prachtzicht over al de dieren. Het verbaasd me dat er hier zoveel struisvogels leven. Je zit uren in de truck maar tock steekt het geen enkele moment tegen, omdat het uitzicht zo mooi is. We slaan de tenten op in de buurt van de duinen. Waar Namibie bekend om is. De grootste en oudste duinen ter wereld. Het stond een hevige wind en het werd een stoffige bedoening. Na een heerlijke maaltijd en douchen gingen we allen vrij vroeg naar bed, want de volgende morgen moesten we vrij vroeg op.

(dag 5) Sesriem - Boesman (2/11)

Deze morgen rond 4u30 opstaan want we moesten tegen 5u15 aan de gate zijn van Dune 45. We waren blijkbaar net alleen die ‘s morgens zo vroeg opstonden om de sunrise te zien van op de top van de 120m hoge duin. Dune 45 staat bekend voor zijn 'ochtend beklimming' waar we genieten van een sunrise. Eens in het park werd het een race tegen de tijd. Aangekomen bij de duinen, waar tal avn andere toeristen ook waren begonnen we aan de klim van de duin. Terwijl we bezig waren aan de lastige klim zagen we de zon stilletjes aan rijzen boven de andere duinen. Op de top hadden we een prachtzicht over de omgeving met duinen en duintoppen. Ongelofelijk mooi. Namibie is toch terecht gekomen in mijn top 5 wat betreft mooiste bezochte landen. De nodige foto's op de top werden genomen om na ong 1 u terug nar beneden te gaan, en te genieten van een heerlijk ontbijt. We reden verder naar Sossusvlei. Daar bezochten we per 4 x 4 de 'Daedvlei' wat Afrikaans is voor 'Dead Valley'. Met voldoende vocht bij ons en het laagje zonnecrème op ons begonnen we aan de wandeling. Het voelde alsof het 13u was, maar het was nog maar 8u. Er waaide een hevige wind, waardoor je het gevoel had dat er een zandstorm was. Je huid kreeg een gratis 'peeling' beurt. Er werden handdoeken, sjaals, buffs bovengehaald om je gezicht te beschermen tegen het zand. Na een uur wandelen, en foto's nemen kwamen we terecht bij deadvlei. Het leek wel het decor van 'planet of the Apes. Een witte vlakte met hier en daar wat bomen, in contrast met de rode duinen en blauwe hemel. De duinen verplaatsen zich niet, alleen de top veranderd van richting afhankelijk van de west?oostenwind. We werden als zandmannetjes terug gebracht naar de kampplaats. Ook hier had de wind zijn werk gedaan. Enkele tenten waren pmver geblazen of was er zand in gewaaid. Helaas geen tijd om te douchen, dus met het zand van kop tot teen de truck in richting Boesman. Iedereen lag in de truck te slapen, na de wandeling en combinatie met vroeg opstaan. Hier en daar passeerde we weer wat dieren. Het landschap was aan de ene kant met duinen, de andere kant met rotsen. De weg werd hobbelig, en rond 13u kwamen we aan bij Boesman. Hier leeft Frans, helemaal alleen, en later in de midag wordt hij onze gids. Na onze lunch dronken we wat bier en Savannah Dry (cider). Rond 17u vertrokken we met een 4 x 4 voor onze 'bushwalk'. Hij zag een schuilplaats van een spin, wat amper 1,5 cm doorsnee heeft. Hij verteld vol plezier hoe de spin zijn 2 m diepe schuilplaats maakt. Om deze schuilplaats te maken heeft hij 8 u nodig. Hij graaft wat zand weg en maakt een web, zodat het niet kan instorten. We zagen bij het openen van het dekseltje de spin tevoorschijn komen. Iets verder zag hij een schorpioen. Jeetje wat een beest was dat. Nu stond er vrij veel (geel gras) daar het dit jaar veel geregend heeft (300 mm)), maar andere jaren valt er slechts 2 a 12 mm, waardoor het landschap er totaal anders en rood uitziet wegens geen grassen en struiken. Voor de kleine insecten is het nu moeilijker overleven, de grote dieren als zebra's ed hebben nu meer voeding. De tochtt werd verder gezet en in de verte zagen we een hele groep mountainzebra's in groep van de berg lopen. Wat een mooii zicht. We zagen ook wat onyxen. We kregen op een uitkijkpunt uitleg over hoe de bosjesmannen en het andere stammen overleven in deze woestijnachtige omgeving. Hoe ze aan water geraken, en overleven. Ongelofelijk. Onze gids kan van zijn huis tot Sossusvlei wandelen (200 km) en overleven op planten en dergelijke die aanwezig zijn in de woestijn. Aan de hand van de wind kan hij zich orienteren. De tocht werd afgesloten met een prachtige zonsondergang. Op de terugweg zagen we de woestijnwolf, en springbokken de weg kruisen waar we reden. We weten nu waar de naam springbokken vandaan komt. In 2 sprongen waren ze aan de overkanten sprongen zo verder. Er stond opnieuw een heerlijke maaltijd te wachten. Samen met 6 andere gingen we vanavond buiten slapen met een schitterende sterrenhemel.

Capetown to border Namibie

Dag 1 : Capetown - Trawal (29/10)

‘s Morgens nog even een excursie door wat ghetobuurten in Capetown, waar de armere mensen wonen. Ze zijn er in de tijd met de rassenproblematiek geplaatst. Het is een buurt waar je beter niet alleen komt ‘s avonds. Overal op straat zie je de bekende 'braai' of BBQ. Het deed me soms denken aan Ghana. Armere sloppenwijken, waar mensen in containers wonen, of huisjes met houten platen en daken van golfplaten. We konden proeven van een lokaal bier dat enkel gebrouwen wordt door de vrouwen en gedronken wordt bij ceremonieen. Onze lunch bestond natuurlijk uit een lekker gebakken stuk spek en kip in lekker honingmarinade... Man man dat smaakte.

En ‘s middags was het dan zover. We kregen van Robert (driver) en Sam (gids) de nodige uitles over het gebruik van de lockers, opladers, safe enz..Met de grote truck reden we uit het drukke Kaapstad richting het 470 km verder gelegen Springbok. De weg is mooio geasfalteerd en de landschappen varieren zoveel. Van berglandschappen met kleine struikjes, naar vruchtbare grond met immense wijngaarden. Na een 4 a 5 u rijden komen we aan in Trawal, onze eerste overnachtingsplaats 'Highlanders'. De tenten (stevige iglo tenten)werden opgeslagen en genoten van het prachtige uitzicht over de uitgestrekte wijngaarden, waar natuurlijk een wijnproeverij bijhoort. Met een 8 tal mensen van onze groep proefden we 2 witte, 2 rode, 2 rose wijnen, en als afsluiter the African Ruby. Het smaakt wat naar porto, maar is gebaseerd op Rooibos. Na deze eerste meer dan geslaagde kennismaking met de Zuid-Afrikaanse wijnen, genoten we van een een heerlijke maaltijd met vanille ijs en warme chocoladesaus als dessert. Ondertussen was het fameus aan het afkoelen, want ja, zelfs in Zuid-Afrika kan het koud zijn. Met lange broek en long sleeve T-shirt in onze slaapzak trotseerden wed de redelijk koude nacht

Dag 2 : Trawal - Orange River (30/10)

Redelijk vroeg opstaan, de tenten afbreken en douchen. Want ze wiillen ten laatste om 8u vertrekken. Vandaag trotseren we een afstand van ong 440 km. Na een lekker ontbijt met een warme tas koffie, werd alles ingeladen en reden we verder. De temperaturen lopen ondertussen op. Het uitzicht varieert steeds. Bergachtig met xeer uiteenlopende groene struiken.. Ondertussen Ipod ingeplud, zodat we wat muziek hebben in onze truk. We witen als een ware in een soort kooi afzonderlijk van Sam en Robert. Het is een zeer ruime 'kooi' met 2 tafels, waar mensen hun dagboek kunnen bijhouden of kaarten. Voor de rest zijn het zetels als in een gewone bus, met grote ramen. Er is ook een vriezer aanwezig waar het vlees wordt bewaart en koelkas voor de drank. Onze eerste stop vandaag wordt Springbok. De plaats van bestemming vanavond is gelegen aan de Orange River. Het is de rivier die loopt tussen Z Afrika en Namibie. We namen een frisse duik, maar het was verboden om naar de overkant te zwemmen (illegaal het land binnen komen). Er patrouilleerde regelmatig een politie helicopter boven de rivier om te controleren. We zagen hier onze eerste schorpioen. We slaan onze tenten op en samen met anderen hielpen we bij het berieden van de maaltijd. Het werd een heerlijke spaghetti met lekkere salade en lookbroodjes. Na de maaltijd kregen we van Sam wat uitleg over de groepen. We weren onderverdeeld iin 3 groepen :: kookteam, afwasteam en het team dat moest in-uitladen van de truck en onderhoud van de truck. Het was met een beurtrol zodat iedereen alles moest doen. ‘s Avonds genoten we van de fles African Ruby bij een kampvuur. Het koelde opnieuw af maar werd niet zo koud als de dag voordien