Sepilok Orang Utang Rehabilitation Centre

Hallokes,

Hier ben ik dan weer met een nieuw verslagje over de apen die voor 96% op de mensen lijken...Orang Utangs

Dit is de enigste toeristische trekpleister hier in de buurt. Voor de rest heeft Sandakan en Sepilok niets te bieden. Zeker Sepilok niet, wat 1 straat lang is met lodges en op het eind van de straat heb je het Rehabilitation Centre

Er zijn dagelijks 2 'voedermomenten ' die je kan bijwonen. Eerst krijg je een video te zien over het werk dat ze doen. Eigenlijk zijn het semi-wilde Oerang Oetangs, kleine wezen die verstoten zijn door de moeder in de natuur en die na hun verblijf aldaar opnieuw in de natuur gezet worden.Of volwassen dieren die gewond geraakt zijn door gevecht met andere dieren enz..Het is een Engels project die werkt met vrijwilligers en enkele vaste medewerkers van Borneo zelf. Het mooiste is hen opnieuw vrijlaten in de natuur, en dat is hun doel. Hun opvang kost ong een 1500 RM voor 1 Oerang Oetang 1 jaar opvang te bieden. Het meest drukke voedermoment is in de ochtend, dan komen er bussen met toeristen langs. We zagen in de ochtend een 3 tal stuks, tot opeens een 4e kwam aangelopen op de leuning van waar we stonden, dit op max 2 m afstand. Het is toch even schrikken om zo dicht bij hen te zijn, want het blijven semi wilde dieren. Deze toeristische attractie, want dat is het wel, is het 2e populairste in heel Sabah, na de beklimming van de Mt Kinabalu. Gelukkig was het hoogzeizoen voorbij en viel de drukte nog mee. Met je ticket kan je 's middags nog eens gaan. IK was er al eerste is het park en ken toch een 15' genieten van de stilte in de nabijheid van enkele Oerang Oetangs. Opnieuw kwam er opeens ene liggen op het platform waar we stonden. Ze lag gewoon op de bank, op de vloer.Gelukkig zijn ze in het digitaal tijdperk betreffende fotografie, want ik zou geruineerd zijn aan filmrollekes denk ik. Het is ook de enige aapsoort die een nest maakt in de bomen. Zo, het was de moeite om dit te bezoeken, ondanks ik ze ook gezien heb in Semenggoh in Sarawak in de buurt van Kuching. In Emenggoh is het wel minder toeristisch..Op naar 'the real jungle'

Miri - Mulu N.P.

Hallo iedereen,

Eindelijk nog eens een plaats gevonden waar er vrij snel internet is. Ondertussen zit ik al in Kota KInabalu, maar ben vrij veel achter met mijn blog daar er in de jungle geen of heel traag internet is, laat staan een computer staat.....Tegenwoordig zie je alle toeristen hier met hun smartphone en Ipad alles regelen en bestellen (tickets, reserveringen,...). Het tijdperk van netbook en laptop op reis is blijkbaar voorbii, laat staan pen en papier

In het guesthouse waar ik logeerde in Miri, kwam ik een Nederlands stel tegen die ik eerder al ontmoette in Kuching en in Bako N.P, waarmee ik 's avonds lekker ben gaan eten in BARcelona, een echte aanrader voro wie ooit in Miri geraakt. Het was best gezellig, maar lag aan de drukke uitgangsbuurt in Miri, wat ik niet gewoon was nadat in Kapit alles sloot om 18u. Via het guesthouse heb ik nog een plaats in een dorm kunnen bemachtigen buiten het N.P. van Mulu, maar het is 50m wandelen tot de inkom van het park, dus zo goed als in het park

De 2e dag in Miri besloot ik naar Lambir Hills N.P. te gaan (32 km buiten Miri). 's Morgens bij het ontbijt kam ik een Belgisch koppel tegen, die ik later ook in Mulu zal ontmoeten.

Maar eerst naar Lambir HIlls - het park ligt 30 km buiten Miri en toch slaagt de bus er in om over die afstand juist 1 u te rijden. Op zich is iedereen hier zeer behulpzaam en vriendelijk. IK heb nog nooit een onveilig gevoel gehad in Borneo. Het N.P. bestaat uit enkele wandeltrails en staat bekend voor zijn watervallen. De trails waren nog van een niveau hoger dan Bako N.P. en het was echt klim- en klauterwerk en dit was echt 'nat zijn van het zweten'. Je kan het vergelijken met een langdurige inspanning, maar niet opgeven en nog door doen...LIters verloren, liters gedronken. Nadien was het wachten op de bus...Na ong 40' kwam de bus vanuit richting BIntulu - die gewoon tegen houden en meerijden naar Miri. Blijkbaar is er hier geen sprake van vaste prijzen, in de ochtend betaalde ik 12 RM (3 euro), in het terugkomen 10 RM (en dit voor een 30 km)

Dan werd het inpakken voor een 4tal dagen naar Mulu. Met een klein tochtzakje waar alles in zit voor een trekking en andere wandelingen. Vanuit Miri met een klein 2 motorig(met schroef) vliegtuig naar Mulu. Opstijgen - vlucht - landen duurt hoop en al 30'. Er zijn maar 2 vluchten/dag. IK werd er opgewacht om naar mijn lodge te gaan, niet wetende dat de lodge 650 m verder ligt. Mulu is enkel het N.P. en voor de rest niets. Ik sliep er in een dorm met een 25 tal bedden, waarvan er een 7 tal bezet waren. Ik informeerde naar de mogelijkheid om de trekking te doen naar de Pinnacles (3 d/2n) - helaas ging ik diit niet halen, daar mijn vlucht om 10u 's ochtends was (dus nog een reden om opnieuw naar Borneo te komen). Ik besloot dan maar om enkele schitterende grotten te bezoeken, en een skywalk te doen. Mulu staat op de lijst van UNESCO Heritage, en dat is duidelijk te zien. Bij de receptie kam ik opnieuw Elke en Tom (belgisch koppel) - waarmee ik dan samen de uitstappen mee gedaan heb. Sosieso is alles onder begeleiding van een gids. Onze eerste uitstap, was de skywalk..een loopbrug die van boom naar boom gaat boven het kruin van de bomen. IK had al eerder een skywalk gedaan in Costa Rica, maar deze was veel spectaculairder. Max breedte was 30 cm van de loopplank met aan beide kanten netten waar je aan vast kon houden. De totale lengte is 480 m , verdeeld over diverse bruggen, wat vrij lang is voor een skywalk (langst in ZO Azie). In de middag wandelden we naar de Deer en Langs Cave..Op zich totaal andere grotten, maar zeer spectaculair. Het hoogtepunt van de dag was dat omstreeks 17u de vleermuizen om de x aantal dagen naar buiten komen om eten te zoeken. Wetende dat er een 8 miljoen vleermuizen in de grotten zitten. En ja hoor, lucky day...daar kwamen ze dan in een grote sliert naar buiten. De hele sliert duurde ongeveer een 20' (als het nie langer was). Je kon het vergelijken met een zwerm bijen van in een cartoonfilm die zo iemand achtervolgen. Zoiets heb ik nog nooit niet gezien.. Het is niet moeilijk dat ze samen, ja je leest het goed 3 ton insecten opeten..

De volgende dag hadden we geboekt voor de windcave en clearwatercave. Het avontuur begon met een boottocht stroomopwaarts, wat niet altijd even gemakkelijk was in het ondiepe water. Opnieuw adembenemende grotten gezien. Je kan zeggen elke grot is hetzelfde, wel ik kan nu het tegendeel bewijzen. In de middaqg bezochten we de Lagang Cave, opnieuw heel anders. Deze was totaal niet verlicht en met onze zaklamp wandelden we door de grot die nog niet zolang open is voor het publiek. Op zoek naar slangen en specifieke insecten die enkel leven in de grotten.

De 3e dag had ik een village walk geboekt, maar door de hevige regenval van de nacht voordien werd dit gecancelled. En als ze hier spreken van regen dan valt het echt met bakken uit de hemel. Morgen wordt een dagje reizen Mulu - Miri - Kota Kinabalu - Sandakan. 3 vluchten op een dag, en weten dat dit de goedkoopste manier is om te reizen.

Helaas valt de trekking in Bario weg, wegen onvoldoende tijd..Tot op heden heeft MASwings nog geen connectie tussen Mulu en Bario, waardoor je eerst terug moet vliegen naar Miri.

Oproep : als er mensen zijn die graag volgend jaar naar Borneo komen...ik zoek een 2 a 3 tal, hierdoor wordt reizen iets goedkoper en gemakkelijker.

Wat betreft boekingen in Maleisie hebben ze hier een zeer eigen visie over het woord 'full booked' Op website zie je staan van MASwing dat er enkel nog 'flexible tickets' over zijn dat de rest sold out...zit je op het vliegtuig en zit die halfvol. Slaping idem...plaats in dorm in N.P. - Full booked - dan hoor ik van een koppel dat ze in de dorm met 3 sliepen waar een 30 tal bedden stonden..

Maar mijn reis voor volgend jaar staat vast..

Kapit - Belaga - Miri

Vanuit Kapit vertrok ik per boot richting nog dieper in het regenwoud : Belaga. Kapit is het laatste 'geciviliseerde stadje'. Om naar Belaga te reizen heb je in principe een permit nodig, het probleem is de dame te kunnen bereiken om deze permit te kunnen krijgen. Ik reisde zonder permit en zonder enig probleem. Er werd nooit gevraagd om die permit. Het is een ommeweg, om naar Miri te reizen, maar je komt op plaatsen waar weinig toerisme komt. Het was alweer 5 uur per boot. Zie het eerder als een 'waterbus' die mensen onderweg afzet op hun geisoleerde longhouse langs de rivier. Mensen moeten de boot nemen, om boodschappen te doen ik Kapit (waar volgens Westerse normen weinig te kopen valt). Eens aangekomen in het kleine jungledorp waar 800 mensen leven, werden we vriendelijk onthaald. Ze waren alles in de gereedheid aan het brengen voor het komende weekend. Er ging een soort fesiviteit door met wedstrijden van roeien (tussen de 15 en 98 mensen per boot)...jaja je lest het goed. Het is een wedstrijd tussen diverse stammen. Verder is er ook een wedstrijd om de beste longhouse te bouwen.. De winnaar krijgt een geldsom van 500 MR. We voeren met een smalle boot, waar we een korte tocht door de jungle deden. Onze kleine gids (little monkey) kapte de wildgroei met een machete kapot. Je rook de geur van de jungle. Na een 20' wandelen, kwamen we terecht bij een waterval..In the middle of nowhere.

De dag nadien besloot ik om per 4WD te rijden naar het kruispunt waar de bus van Sibu naar Miri rijdt. Het werd een 3u durende rit op offroad, geharde aarden wegen met rotsblokken enz.. Het leek soms een rollercoaster, een zeer slalommend parcour met hellingsgraden van 10%. Indien je snel wagenziek word, is dit niet echt een aanrader, want je wordt echt 'geshaked'.. Eens aangekomen op het kruispunt, kwam ik een local tegen, die ook wachtte op de bus. Ik deelde een zak popcorn met hem. Hij stopte de bus en we reden samen richting Miri. 's Middags namen we een stop om wat te eten, en trakteerde hij me op een cola..That's life hier. Ondertussen goed en wel aangekomen in Miri, nu proberen alles te regelen voor Mulu N.P. en Bario. Helaas zit ik al over halfweg...

Kapit : into the heart of Borneo

Gisterenochtend heb ik Kuching vaarwel gezegd. Met spijt in het hart moest ik het gezellige guesthouse achter mij laten. Het is een echte aanrader. Vriendelijk team, leuk ingericht met rooftopbar waar je 's ochtends je ontbijt kan nemen, en ook het reisbureau Borneo Experience dat hieraan verbonden is, is super. Ze geven je alle uitleg die nodig is. In de vroege ochtend de taxi genomen naar de expres boat haven, waar je voor 45RM een 5 uur durende boottocht maakt, bestemming Sibu. Het is een kleine jetfoilachtige boot. De bagage wordt op het bovendek op een houten vloer gestapeld. Je kan zowel buiten als binnen zitten. Ik verkoos om buiten te zitten. Je vaart langs het eerste stuk via de Zuid Chinese zee, wat periodisch wat woelig is. Het 2e stuk vaar je inwaarts op de rivier. De boottocht vind ik persoonlijk een veel leuker alternatief dan de bus, en zo zie je nog iets van het landschap. Tijdens de tocht zie he hier en daar het resultaat van de houtkap. Je ziet sleepboten met tal van houten boomstammen acher hen... Degene die hier aan verdienen is de regering en de Chinezen die het kopen. De lokale mensen (Iban) kunnen er niets aan doen, maar zien hun territorium stilaan weggekapt worden. Eens aangekomen in Sibu, besloot ik direct de small boat te nemen naar Kapit. Voor een 30MR (1e klas) vaar je een 3tal uur. Ik raakte aan de praat met iemand van de Iban stam die in Houston werkt (boren naar olie en gas). Zo wil hij zijn 4 kinderen laten studeren aan de unief. In 1e klas reizen, was best een leuke ervaring (airco, een flatscreen waar films afgespeeld worden)We praten wat over het kappen van de jungle en alle gevolgen hiervan, en zonder dat ik het wist was ik opeens in Kapit. Ik kwam hier om te overnachten in een longhouse. De longhouse die ik wou bezoeken (vorig verslag van Wegwijzer) bestond al niet meer. Ze wonen sedert kort in een moderne longhouse. Alles sluit hier om 18u. Wat opvallend was in mijn kamer, was de groen pijl op het plafond (bidden voor de moslims). Omwille van het minimale toerisme wordt elke excursie wat duur als je alleen voor alle kosten moet opdraaien. Ik besloot om Joshua op te bellen (een lokake gids die niet in Lonely Planet staat, en die niet graag gezien is in de toeristische sector). De reden : hij heeft connecties om nog een van de weinig authentieke longhouses van de Iban stam te bezoeken met toeristen. De touroperators die in Lonely Planet staan, zijn erkend door de regering, bezoeken de moderne longhouses of homestays gesponsord door de regering, hij daarentegen niet. Anderzijds wordt hij door diverse lokale mensen en andere reisgidsen meer dan aangeprezen.

Ik kon een mooi deal met hem maken voor een dagtrip naar dus een van de laatste originele longhouses, samen met een Deens koppel. Het was ong 45' rijden van Kapit. Het was een houten constructie, wel meer dan 100 m lang, waar een 26 tal families leven. Hier en daar zag je nog schedels (koppensnellers) hangen, met daaronder een mandje waar eten werd gelegd, om 'the spirit' verder te laten leven. Hier leefde de Iban stam, al diverse generaties na elkaar. Ooit zullen de families van deze longhouse ruilen voor betonnen en moderne longhouse en zal dit het einde betekenen voor de originele. Voor het betreden van de gezamenlijke plaats moesten we onze schoenen uitdoen. We kregen rijstwijn aangeboden en kregen een heel leerrijke uitleg over het bestaan van deze stam. We zagen nog oudere mannen in hun ontbloot bovenlijf met tattoo's over hun ganse lichaam. Voor gelijk welke stam zijn lichaam wil versieren met tattoo's moeten ze eerst 2 tattoo's laten plaatsen op de schouder (een soort bloem)De Iban stam zijn de enige die een tattoo laten zetten thv hun strottenhoofd (meest pijnlijke plaats). Na kennismaking gingen de vrouwen op de rijstvelden gaan werken, of verder weven. Dit was nog een stukje originaliteit die vermoedelijk met de jaren zal wegebben. Joshua is een perfect gids die eerder al een team van National Geographic of Discovery Channel gidste door de jungle richting Indonesische grens en verder. Wie weet een project voor volgend jaar. Normaal ging ik morgen dezelfde weg terug via Sibu naar Miri, maar ik heb besloten om met de Denen via Belaga (nog dieper in het regenwoud) te reizen en vandaar de bus naar Miri te reizen.

Helaas lukt het me nog steeds niet foto's up te loaden.

See you later friends...

Bako N.P. - Jungle's Paradise

Wat een ervaring was Bako...

We reden 's ochtends met een 3 tal naar de ingang van Bako N.P. Na de nodige registratie en administratie wordt je met een boot naar het eigenlijke park gebracht. Op zich was de boottocht al mooi. We voeren langs een vissersdorpje waar ze vissen via een houten constructie, waar ze hun netten aanhangen. Langs beide kanten zie je de eerste wiildgroei van torenhoge bomen. Na een 20' kom je dan aan in het eigenlijke park..Afhankelijk van het tij maak je een 'wetlanding' op het strand of via de boat terminal. Indien laag water kan je niet bij de boat terminal geraken en is het een mangrove die droog ligt. Bij aankomst werden we onmiddellijk geconfronteerd met de wilde makaak apen die uit zijn op eten. Een tip, doe niets in plastiek zakjes, maar steek alles weg. want eens ze aavallen ben je verloren. Eerst zie je er 2 en als ze aanvallen zie je ze van overal komen. Na de nodige registratie alhier, besloten we om de Kecil trail en Basil Trail te doen. het zijn op zich geen lange afstanden, maar het klimaat en de toestand van de paden maakt het vrij intens. De paden zijn niet altijd even plat. Meestal is het wat wandelen over boomwortels of steile trappen, waardoor je goed moet geconcentreerd zijn. Elke wandeling is een inspanning, en valt niet te vergelijken met hier. Je zweet je te pletter. Liters vocht verlies je, dus liters drinken is de boodschap. Maar de inspanning langs de schitterende trail met diverse soorten pitcherplanten (bekerplanten = vleesetende plant) en dichtbegroeide omgeving wordt beloond door een idyllisch strand. Je bent er bijna helemaal alleen. Een strand omgeven door de jungle. Het zijn beelden die ik in het verleden enkel kende van op TV. Na een heerlijke zwempartij besloten we met de boot terug te gaan naar het kampterrein. Tijdens de trekking zie je weinig tot geen dieren. Deze bevinden zich in de omgeving van het kampterrein. Ze eten enkel bladeren en vruchten van bepaalde bomen, deze zijn gelegen rond het kampterrein. We zagen dezelfde avond wel een 30tal neusapen. Zoals de naam zegt hebben de mannetjes een immense neus. We hadden echt geluk om deze aapsoort van zo dichtbij te zien. Normaal vertoeven ze in de boomtoppen. Langs het wandelpad op ons kampterrein zagen we enkel vipers in diverse afmetingen en diktes. Gelukkig staan de lodges op palen

De 2e dag deden we de Tajor trail, een ietwat langere trail. We voeren met de boot erheen en wandelden terug. We besloten om een gids te huren met ons 5. Hij vertelde ons (toen we op het strand aankwamen) dat het een pittige wandeling zal worden. De trail start met een steil steen waar je via een touw naar boven moet klauteren om dan de tocht verder te zetten via klim- en klauterwerk met wortels van de woudreuzen. Het is slechts een 300 m, maar het duurt een eeuwigheid en al snel zijn we nat van het zweet. Gelukkig hadden we schaduw van de begroeing, maar het 2e deel wa in vlakke zon. Toch wel biezonder hoe divers de vegetatie hier is. Na een 2.30' wandelen waren we terug voor een heerlijke lunch ennet voor we aankwamen zagen we silvered leaf monkey (volksmond worden ze 'David Beckhamapen genoemd, omwille vanhun kapsel). We hadden echt geluk, want we hebben nu alle diverse aapsoortengezien die r zijn in Bako.Enals schot in de roos, zagen we eenvliegende maki. In de middag beslotenwe om nogeen extra trail te wandelen (Paku Trail) wat op zich maar 800 m is, maar zeer technisch. We moesten door 2 rotspartijen door wandelen, iets wat je als toerist niet zou vinden, daarom noemt het ook de 'guide trail'. Deze trail was vroeger de beste wandeling om de neusapen te zien in de vroege ochtend. ZElfs voor deze kleine afstand konden we onze T-shirt echt uitwringen. Tijdens de nachtwandeling zagen we enkele insecten, schorpioenen, kikkers, kingfisher, enz..

Vandaag de laatste dag was het een relax dag, het regende maar ondanks dit bleef het warm. De jungle werd nog groener en het rook heerlijk. Dit is echt een park naar mijn hart en voel me hier supergelukkig. Dat is waar ik al jaren naar verlangde..En het is nog maar het begin van mijn reis. Mijn reis kan nu al niet meer stuk. Om in 1 woord samen te vatten : MAGISCH

Kuching

Hallo iedereen,

Hier volgt mijn eerste verslagje uit Maleisisch Borneo. Afgelopen dinsdag goed aangekomen in Kuching (Sarawak). Het was opnieuw even wennen aan de tropische temperaturen, maar ondanks dit is Kuching de ideale uitvalsbasis om je reis door Borneo te starten. Het is de drukste stad van Sarawak ontsiert/ versiert (volgens wens) men kitcherige beelden van katten op elk rondpunt hier in de stad. Vandaar het ook de 'kattenstad' genoemd wordt. Net zoals in Kuala Lumpur zijn de Chinese invloeden hier nog heel sterk. Soms heb je het gevoel dat je in China bent. Overa kleine steegjes met winkeltjes die CHinese prullaria verkopen. De lokale restaurantjes daarentegen zijn superlekker en super goedkoop. Voor een 10 MR (2.5 euro) heb je hier gegeten en gedronken..en het smaakt heerlijk. Desondanks dit is Mc Donalds en KFC hier precies al goed aanwezig...Maar dat is niets voor mij. Mijn eerste dag bestond vooral uit sight-seeing en wat informatie ophalen in het visitor centre over wat er allemaal te doen is. Verder bracht ik een bezoekje aan het Sarawak Museum. Het is toch even wennen om in deze tropische omstandigheden te wandelen. Elke wandeling is toch een inspanning, maar dat went wel merk ik later.

In de valavond bezocht ik Kuching Wetlands. Met een motorboot vaar je langs magrove, waar we onze eerste wildlife gespot hebben (dolfijnen en neusapen). De volgende morgen ging de Semenggoh Nature Reserve gaan opzoeken waar de alomgekende Orang Utangs verblijven. Ze zeggen zeer duidelijk dat er geen garantie is om ze te zien, daar dit geen zoo is, maar een immens park waar de semi- wilde apen verblijven. Enkel tijdens het voedermoment kan je dit park bezoeken. Na een 30' zagen we een moeder met een jong wat hangen aan takken net naast de wandelweg in het park.. Toch wel een immense indruk om deze langharige bruine apen in het wildte zien. In de middag heb ik mijn logement voor Bako N.P. geboekt, en met een songpan de rivier overgestoken om de kampungs te bezoeken. Dit is een totaal ander beeld die je krijgt van Kuching. Veel armer, opvallend ;inder toerisme, maar daarom iet minder mooi. Hier heerst nog het echte leven van Kuching. 's avonds zijn we met een 8 tal echt local food gaan eten. Het heet steamboat en is een variant op de Chinese hotpot. In een etalage liggen er diverse soorten vis (krab, inktvis, ...), vlees en groentjes. Het is een 'all you can eat' formule. Je maakt een eigen bouillon en daarrond is er een soort grill waar je alles kan bakken. We zaten er als enige toeristen in een restaurant verlicht met flashy neonlichten. Het leek soms eerder op een bordeel.

Verder is mijn ticket van Kota Kinabalu geboekt. Ik vlieg 's morgens van KK naar Kuala Lumpur en 's avonds vlieg ik van KL naar Brussel. IK heb besloten om mijn hele reistermijn hier op dit schitterende eiland door te brengen. De volgende dagen breng ik door in N.P. Bako. het is 1 van de oudste parken en staat bekend voor zijn fauna en flora en wildlife..

Tot later

Kuala Lumpur in een notedop

Salamat Datang,

Na ong een 16u vliegen en enkele tijdzones verder ben ik goed aangekomen in Kuala Lumpur. De eerste indruk op de luchthaven was de warmte die op je afkwam. Zelfs om 19u 's avonds nog een 30 graden. In de immense luchthaven moesten we met een chauffeurloze treintje ons begeven naar een andere hal. Na alle controles met een taxi naar mijn GH die ong 65 km verder ligt, in het hartje van Kuala Lumpur (KL) die ongeveer 1.38 miljoen inwoners telt.

's Avonds vrij vroeg gaan slapen om de volgende dag de stad te verkennen. De ideale manier is de monorail (in Belgie enkel in pretparken).

Kuala Lumpur is een staaltje vol architectuur. Gebouwen met een 36 tal verdiepen zijn hier de normaalste zaak ter wereld. Ik begaf me naar de hoogste twin towers ter wereld (Petronas Tower) met de gekende skybridge tussen de 2 torens. Ik probeerde nog een ticket te bemachtigen, want er worden dagelijks maar een 1400 tal verkocht...En ja hoor, ik was een van de gelukkige. In afwachting tot mijn bezoek wandelde ik richting KL Tower (wat als antenne gebruikt wordt) en hoger is dan de Petronas. Komisch was dat de lift niet per verdiep verscheen op het scherm, maar 50 m - 100m - tot 300 m. Je voelde de druk in je oren. Boven had je een schitterend utzicht op de stad.

's Middags gaan eten in de shoppingmall van Petronas..Een immens winkelcentrumcomplex met op het 2e verdiep het ene restaurant naast het andere, van alle pluimage (Chinees, Japans, Italiaans, Mc Donald, Sushi, alles wat je maar kan denken). Je moet gewoon aanduiden wat je wil eten. Veel beter dan de chinees bij ons...Je kan hier gerust een half jaar komen eten, zonder een dag bij dezelfde te kome eten.

Nadien ging ik inde rij staan voor mijn bezoek. Ook hier ging de lift 5 a 6 m/s en zag je een soort panorama verschijnen op de muur in de lift. Net alsof de lift buiten het gebouw hangt en je alle gebouwen ziet. Eerst halte op 41e verdiep waar de skybridge is. Nadien naar het 86e verdiep (in totaal 88) wat best hoog was. Je zag de toren van het andere gebouw, zo hoog sta je dan...

's Middags richting China Town, kom ik daar toch wel iemand tegen die ik ken(Raven), die op doorreis in door Azie...Gewoon elkaar kruisen bij het oversteken.Ongeloofelijk toch..We zijn dan samen naar het Bird Park gewandeld...Een echte aanrader. De grootste outdoor free walk tussen de vogels (neushoornvogels, enz...) moest ik ze niet zien in Borneo heb ik ze zeker al gezien. 's Avonds hadden we afgesproken om in een heel sjiek hotel iets te gaan drinken in de skybar met schitterend zicht op de verlichte grootstad, maar het meest indrukwekkende was de Petronas Tower recht tegenover het hotel. Het bier was vrij prijzig, maar het uitzicht in onbetaalbaar.

Vandaag deed ik het rustiger aan en besloot ik om met zo'n hop on - hop of bus de stad te verkennen. Mijn eerste stop was in de Chines wijk waar een markt was waar 'echte namaak' verkocht werd. Het viel mee wat betreft aanklampend gedrag. Ik heb het al erger geweten...Als je iets wil kopen is afbieden de boodschap. Later ben ik in een lokaal restaurantje gaan eten. Ik bestelde poa of pao (whatever) een soort deegbal gevuld met kip of mais dat ze dan stomen. Nadien naar Central Market..een soort culturele markt, echt een bezoekje waard. Mijn laatste sto pwas Little India (een andere wijk in de Golden Triangle)....en voor de rest genoten van mijn utzicht vanop de bus..Het was welletjes geweest, en zeker toen je (ook hier) in de file staat met zo'n bus. Deze nacht komen ze me om 4 u halen om me naar een andere luchthaven te brengen waar ik om 7u mijn vlucht heb naar Borneo.

Tot later folks

Borneo...Here I come

Hallo friends,

Borneo staat al héél lang op mijn lijstje 'country's to visit'...wel over enkele maanden komt het op mijn lijstje 'country's I've visit', want 31 augustus ga ik er eindelijk naar toe. Eventjes mijn plannen voor Afrika bevriezen, maar ondertussen toch gewoon verder reizen (zoals jullie me kennen). In grote trekken : Kuala Lumpur - Kuching (Sarawak) met oa Bako N.P./Iban Longhouse - Mulu N.P. - ofwel rechtstreek naar Sandakan (Sepilok) en overland richting Kota Kinabalu - Pedang(Georgetown) en via Cameron Highlands naar Kuala Lumpur. Deze route is onder voorbehoud...

Dus over enkele maanden kunnen jullie weer volop mijn reisverslagen volgen...

Tot later, David