Pokhara

Na het drukke Kathmandu, vertoeven we nu in het heel wat rustigere Pokhara. Deze stad is de uitvalsbasis voor de meeste trekkings hier in en rond het Annapurnagebied. We zijn samen hierheen gekomen met het Zweedse koppel (Henrik en Nina) waarmee we die 9-daagse overlandtoer hebben gedaan. Vanuit onze kamer hebben we een prachtuitzicht op de summits van de Macchupucchre, Annapurna I tot V, en bij helder weer een stukje van de Dhaulaghiri
Onze eerste uitstap hier was een wandeling naar de World Peace Pagode. We hadden een detailkaart gekocht om te wandelen naar deze Pagoda. We werden aangesproken door een lokale jongen, die een andere jongen gidste uit Brazilie naar dezelfde Pagoda. We besloten met hen mee te gaan en wandelden door de dichtbegroeide jungle. Net voor de Pagoda zagen Ine en ikzelf dat we 'slachtoffer' waren geweest van enkele bloedzuigers. Nadien hoorden we dat het af te raden is alleen door de jungle te gaan zonder gids (ivm overvallen). De touristsiche route die op de kaart stond loopt voor alle duidelijkheid niet door de jungle. Vanop deze plaats heb je een pracht overzicht op het Phewa Lake. De tocht ging verder naar de Devi fall's die op zich niets voorstelde.
Verder hebben we onze 4 daagse geboekt voor het Royal Chitwan National Park. Op weg naar het park doen we eerst een 2 a 3 durende rafting, en in de 4 daagse is er een jeepsafari inbegrepen. Dus een beetje Afrika in Nepal.
Als het morgen(27-10) niet bewolkt is, vlieg ik bij zonsopgang met een ULM van Avia Club Nepal. Van hieruit heb je dan een prachtuitzicht over de bergen. De tocht duurt 30 minuten. Ik kijk er alvast naar uit, en hopelijk heb ik meer geluk dan deze morgen (voor niets zo vroeg opgestaan en naar de luchthaven geweest ). Nadien gaan we met z'n vieren tevoet naar Sarangkot, om daar te overnachten en bij 'hopelijk' helder weer een prachtige panoramazicht te hebben over de verschillende bergen.

bezoek aan Pashupatinath

We namen de taxi richting deze grote Hindu Tempel (inkom 250 Rps). De Main temple mogen we niet betreden, deze is enkel toegelaten voor de Hindoe's uit Nepal en India. Het meest rare waren de lijkverbrandingen die er plaats vonden, 24/24u, 7 dagen per week.

Naast de eigenlijke Hindoe tempel heb je een soort hospitaal waar de mensen komen om te sterven. Ze worden na hun heengaan gereinigd in de Bagmati-rivier. De familie wordt thuis ingelicht over het overlijden en wordt gevraagd mee te komen, omdat de overleden persoon zo snel mogelijk na het overlijden verbrand wordt. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen het cremeren van mensen uit de hogere klasse en de lokale bevolking. Er wordt een soort brandstapel gemaakt waar het naakte lichaam opgelegd wordt. Nadien wordt het bedekt met stro en wordt het het vuur aangestoken (meestal in de mond van de overledene). De oudste zoon steekt het vuur aan als de vader gestorven is, de jongste bij de moeder. Indien de overledene geen zonen heeft valt deze 'eer' een priester te beurt. Alle vrouwen keren huiswaarts nadat het eerste vuur is aangestoken. De mannen kleden zich in een wit kleed en laten hun hoofd kaalscheren, op een klein plukje op het achterhoofd na... het teken van een Hindoe. De hele familie draagt dan nog een jaar lang de witte rouwkledij.
Kinderen, boudhists en de 'Holy Men' worden niet verbrand, maar begraven, zonder kist zodat ze volledig kunnen terugkeren naar Moeder Aarde.
Klinkt misschien raar, maar hier aan de Bagmati rivier vindt je waarschijnlijk de meest rustige, stille en vredige plaats in Nepal. Je kunt er dan echt ook zonder moeite en zonder afgrijzen van hetgeen er aan de lopende band gebeurd heel lang blijven zitten en ergens ook genieten... raar!

Kathmandu

Namaste,

Na onze vermoeiende 9 daagse en de omslachtige grensoversteek hebben we het ideale guesthouse gevonden om even bij te komen. We logeren in het Kathmandu Guesthouse, gelegen in de toeristische Thamel wijk. In deze wijk is het goed uitkijken geblazen waar je loopt. Het verkeer is er onbeschrijfbaar, fietsen, riksha's, moto's en taxi's,...allemaal rijden ze op een onverantwoorde manier door de kleine straatjes. Het is even wennen. We brachten een bezoek aan het bekende Durbar Square. We werden aangesproken door een student. Hij kon ons overtuigen om als gids meer uitleg te geven over de tempels op het drukke plein.
ivm ticket : je koopt je ticket bij het eerste bezoek (200 Rps)geldig voor 1 dag, maar je kan het verlengen door naar een speciaal kantoor te gaan (instructies krijg je bij aankoop)... Daar geef je een pasfoto af, en krijg je een kaartje die je toegang tot het Durbar Square kan verlengen zolang je in Kathmandu verblijft. Gisteren(19-10) zijn we naar Swayambunath geweest, ook wel Monkey Temple genoemd. Vanwaar die naam komt was snel duidelijk. Overal liepen er wilde en soms agressieve apen rond (nietwaar Ine???) Een van hen sprong naar de fles water die ze vast had, daar ze niet wou lossen heeft ze het met een kleine beet moeten bekopen... maar het water smaakte beter dan ooit tevoren!
Deze tempel (75 Rps) is zeer toeristisch, je vindt er meer shops dan religieuze gebouwen. Als het mooi weer is heb je een prachtuitzicht over de hele Kathmandu Valley. Vandaag regent het hier enorm, wat wel een beetje een demper is, daar het je belemmert om enkele dingen te bezoeken... Hopelijk kunnen we morgen richting Pashupatinath (Hindu temple waar de lijkverbrandingen plaatsvinden op de Bagmati rivier. Zondag vertrekken we richting Pokhara.

Lhasa - Kathmandu via de Friendship Highway

We verlieten Lhasa in de vroege ochtend met 2 jeeps (toyota Landcruisers) We waren met 8 personen (3 Nederlanders, 3 Zweden, Ine en ikzelf)
Van Lhasa naar Gyantse (261 km):
Op 8 oktober startten we onze overlandtoer naar Kathmandu. De eerste dag werden we direct geconfronteerd met een van de vele hoge bergpassen die we in de komende dagen nog meer passeren. De eerste lag op 4740 meter. Vanop die pas hadden we een prachtuitzicht op het Yamdrok Lake. We passeerden vele kleurrijke lokale dorpjes vooraleer we in de vooravond toekwamen in het eerste stadje Gyantse (3950 m). Het is een typisch stadje waar zeer weinig chinese invloeden te bemerken zijn. Een van de hoogtepunten in deze stad is het Pelkor Chode Monastery. Deze heeft een 5 verdieping hoge stupa, met op elk verdiep verschillende kappellen met muurtekeningen. Bovenaan heeft deze stupa 4 paar ogen, elk paar gericht naar een windstreek. Prachtig!
Gyantse naar Shigatse (90 km):
Nadien opnieuw in de jeep,richting Shigatse(3900 m), de 2e grootste stad in Tibet . Het werd een rit over zanderige, hobbelige wegen (als je van wegen kan spreken???) In Shigatse bezochten we het Tashilhunpo Monastery. Het is een van de grootste nog actieve kloosters.
Shigatse naar Shegar (New Tingri) via Lhatse (244 km) :
Ook vandaag konden we weer genieten van het oh zo mooie landschap van Tibet. In Lhatse stopten we voor onze lunch. We moesten helaas onze lunch in de auto opeten, want we werden continu lastig gevallen door bedelende kinderen en dito ouders, zodat we niet op ons gemak en al helemaal niet smakelijk konden eten. Zo zie je dat het toerisme ook negatieve invloeden heeft op de lokale bevolking. Als er geen 'rijke' toeristen langs kwamen gingen ze waarschijnlijk op het land werken om aan hun eigen voedselbehoefte te kunnen voldoen in plaats van te gaan bedelen.
We gaan nu geen kloosters meer bezoeken, maar beginnen aan onze trekking naar Mt. Everst Base Camp.

trekking dag 1 : CHAY - TASHI DZOM
Daar Ine periodisch nog last heeft van hoogteziekte besloten wij om van Chay tot Ulung in de jeep te blijven. We moeten namelijk de Pang-La Pass over die 5200 m hoog is, maw: je moet 900 m stijgen op 1 dag, wat ontzettend veel is. De rest van de groep ging deze wandeling te voet doen. We hadden een prachtuitzicht op de Himalaya met onder andere de Mt. Everest. De koude temperatuur moesten we erbij nemen....We werden in Ulung afgezet en wandelen op ons gemakje richting Tashi Dzom (4300 m) De drivers bleven wachten in Ulung op de rest van de groep. Het begon te schemeren en nog steeds geen nieuws van de overigen. Wij besloten alvast een slaapplaats te zoeken. Toeval of niet kregen we 10 min later telefoon van de rest van de groep om te melden dat ze verkeerd gelopen zijn en terug op de beginplaats waren: CHAY. Ik ben dan teruggewandeld richting Ulung (8 km) en zag de drivers voor mijn ogen wegrijden om hen te gaan zoeken. Op de terugweg had ik geluk en kon ik per paard en kar mee terug richting Tashi Dzom. Tijdens deze tocht zag ik de jeeps naderen en legde hen de hele situatie uit. Ze zijn dezelfde avond nog de rest gaan halen in Chay. Eind goed, al goed. (Wat zouden die Hollanders toch doen zonder de Belgen!!??!!)

trekking dag 2 TASHI DZOM - CHODZOM
De rest ging wat uitslapen want ze waren 's nachts pas terug van hun avontuur. Ine en ik gingen richting Pasum (10 km) en besloten hen daar op te wachten. Opnieuw passeerden we vele kleine dorpjes, mensen die op het land werken, overal yaks en af en toe een glimp van de top van de Mt. Everst. Ine die was meer onder de indruk van het bergachtig landschap rondom de valleien zelf. De jeeps bleven in Pasum en vandaar startte de trekking zonder jeeps. dat wil zeggen dat je al het nodige gerief moet meenemen voor de komende dagen. We waren slechts met z'n 3 die de tocht te voet verder zetten richting Chodzom. De rest was uitgeteld en besloot om de minibus te nemen naar Chodzom (CNY 40). Het is ook van hieruit dat je de minibus neemt richting Rongbuk Monastery (80 CNY).
Het werd een pittige wandeling van ongeveer 15 km. Het laatste stuk kregen we een HELE sterke tegenwind (het strand van Oostende is er niets bij!) en we werden voor de eerste keer geconfronteerd met hoe uitputtend een trekking kan zijn op hoogte.
Chodzom is echt niet meer dan enkele erbarmelijke lokale huisjes en we overnachtten in een 'guesthouse' die gerund werd door een sherpa. We sliepen in de 'living' rond de stoof op de zetelbanken. Hij maakte popcorn voor ons en we kropen vroeg onder de wol, of in de slaapzak, moeten we zeggen . Prijs 10 CNY/pers (=1euro). Helaas geen naam van het guesthouse.
trekking dag 3 CHODZOM(4500 m) - RONGBUK MONASTERY(4980 m)
Deze dag was echt hels. Het is een 20 km lange tocht met het eindpunt op 4980 m hoogte. We vertrokken redelijk vroeg, zodat we regelmatig een (brood)nodige rustpauze konden inlassen. De eerste 15 km is slechts licht hellend, maar goed bewandelbaar, maar dan...het spreekwoord de laatste loodjes wegen het zwaarst komt hier goed ter sprake. De zware rugzak begon door te wegen, we hadden overal pijn, krampen in de benen en blaren aan de voeten. De wandeling werd een 'marteling', en de laatste 2 km besloten we samen met het Zweedse koppel om de tocht te staken en de eerstkomende truck tegen te houden om ons af te zetten aan het eindpunt.
trekking dag 4 RONGBUK MONASTERY-EVERST BASE CAMP(5200 m)
Goed ingepakt tegen de kou begonnen we aan de 2 uur durende tocht richting Base Camp.
Ine had geen zin meer in nog een klim en besloot met paard en kar naar het Base Camp te gaan en ons daar op te wachten. Een kleine 2 uur later kwam ik aan op het Everest Base Camp
Het was meer een toeristische trekpleister vond ik. Overal guesthouses in tenten, en zelfs op deze hoogte wordt je lastig gevallen door verkopers van sieraden en dergelijke.
Van Rongbuk naar Tingri(70 km).
Onze terugtocht vanuit Rongbuk naar Pasum deden we per truck. Met z'n allen in de laadbak (Ine lekker warm in de cabine) en richting Pasum waar onze chauffeurs stonden te wachten. Vanuit Pasum reden we verder richting Old Tingri. We reden door de Gara Valley. Het werd eeb offroad parcour en voelde me in mijn nopjes. We reden door rivieren,enz.. De naam 'Landcruiser' komt hier goed van pas. Het deed me soms denken aan een reclamespot voor 'The Camel Trophy'. Old Tingri is een andere uitvalsbasis voor een trekking naar het Everest Base Camp.

Old Tingri - Kathmandu (300 km)
We vertrokken in de vroege ochtend. Rond de middag kwamen we aan in Zhangmu. Het landschap is hier veel groener en totaal anders dan de vorige dagen. Eens de Chinese immegratie gepasseerd reden we over een stukje niemandsland van 7 km.(10 CNY/pp). Dan moet je de Friendship Bridge over om dan eindelijk op Nepalees grondgebied te komen. Na lang zoeken vonden we een jeep waar we met z'n allen in pasten en reden richting Kathmandu reden ($85). Na deze lange vermoeiende dag kwamen we toch nog terecht in het drukke Kathmandu. De douche en scheerbeurt deden meer dan deugd na 9 dagen.

cultureel Lhasa

Omdat de rest van de groep waar we mee naar Nepal reizen hun visum in Lhasa aangevraagd hadden besloten we dit ook maar hier te doen. Je krijgt een visum voor 60 dagen voor 255CNY, elke ochtend aan te vragen tussen 10.00u en 12.30u en 's avonds af te halen om 17.00u.
We vervolgden nadien onze weg naar Drepung Monestry, gelegen in een buitenwijk van Lhasa, te bereiken met minibus 302. Na het bezoek aan dit mooie klooster van de Gelupa orde, gingen we tevoet naar het kleinere en totaal andere Nechung Monastery. het is op wandelafstand en is echt de moeite waard. Inkom 10 CNY. Zo, dit was het culturele deel van onze reis door Tibet. Morgen nog even wat inkopen doen voor de trekking en de laatste souvenirs aanschaffen.

Lhasa - 3 daagse Namtso Lake

Tashi delek,

Dit is het Tibetaans voor 'hallo'. Na ons cultureel bezoek aan het Potala en de Jokhang Tempel begonnen we aan onze eerste georganiseerde trip. De 3 daagse naar Namtso Lake. We hadden onze trip geboekt bij de F.I.T. die schuin tegenover Snowlands gelegen is. Hier kregen we de beste prijs en hadden we het grootste vertrouwensgevoel (vragen achter Sonam) .
We vertrokken met z'n vijven per jeep naar onze eerste stop: The Ganden Monastery.(45 CNY). Na het bezoek aan dit indrukwekkend klooster zelf, deden Ine en ik de kleine kora rond dit klooster. Ine begon steeds meer en meer hoofdpijn (door de hoogte) te krijgen, elke inspanning werd teveel. Dan ben ik eventjes alleen naar boven geweest waar ik een prachtzicht had over het hele klooster en de prachtige omgeving.
Na een nogal schokkerige rit in de jeep kwamen we bij Drigung Til, een kleiner klooster in een prachtige omgeving. Het was minder mooi dan de Ganden Monastery, maar we passeerden het op de weg naar onze eerste overnachtingsplaats The Tidrum Nunnery. Ook al lag deze overnachtingplaats in een vallei, het bevindt zich op meer dan 4000 m boven de zeespiegel. Aangezien het guesthouse volboekt was (de Chinezen hebben een week verlof nu) sliepen we in een klein plaatselijk 'huisje' dat meer op een stal leek dan op een overnachtingplaats, maar toch was het een prachtige ervaring . Overal in deze vallei hingen er honderden kleurrijke gebedsvlaggetjes gespannen tussen de bergen, de yaks liepen er in het wild rond. Eindelijk het gevoel van dicht in contact staan met de lokale bevolking, waar je gezellig naast kon zitten op de gemeenschappelijke 'hygienische toiletten'. Al bij al sliepen we goed in deze 'stal' en vertrokken we de volgende dag naar Namtso Lake. We passeerden vele kleine lokale dorpjes, en werden regelmatig opgehouden door herders met hun kudde yaks, die de hele weg innamen. De weg was grotendeels zanderig en deed me even denken aan Mongolia. Na de 7-uur durende, vooral hobbelige rit kwamen we dooreengeschud aan bij het Namtso Lake. Dit meer ligt op 4700 meter hoogte, maar eerst moet je een pas passeren van 5190 meter hoog. Ook hier waren de gebedsvlaggetjes in grote hoeveelheden aanwezig. Je hebt een prachtzicht over een immens meer met bergen op de achtergrond met besneeuwde toppen. Ine voelde zich hier in haar nopjes, zo midden in de natuur. We sliepen in een guesthouse aan het Lake. Een overnachting kostte 40 CNY pp/dorm. Alle kamers zijn er gelegen rond een grote kleurrijke zaal die typisch tibetaans versierd is. Na ons diner in een klein restaurantje gingen we vroeg slapen. We lagen pas in bed en onze rust werd al verstoord door Tibetaanse muziek met een fameuze beat. In de vroege ochtend stonden we op om de 'mooie' zonsopgang te fotograferen. Deze werd helaas belemmerd door hevige hagelbuien. Het werd bewolkt en de zonsopgang was niet wat we ervan verwacht hadden. Ine die genoot steeds meer en meer van deze omgeving, en werd voor een uur of twee vermist, want haar wandeling werd langer dan verwacht. Ze kon er nog wel enkele dagen langer blijven. Vooraleer de grote stroom toeristen toekwam, vertrokken we terug richting Lhasa, waar het nu al voor de tweede dag op rij regent. Nu eventjes genieten en nog enkele bezoeken aan een of twee kloosters (Drepung en misschien Sera) vooraleer we aan onze 9-daagse beginnen richting Nepal.

Lhasa - Tibet

Het weerzien tussen Ine en mezelf in Chengdu was heel hartelijk. We hebben de eerste dagen heel wat bijgepraat en veel geknuffeld.
Na een 3 tal dagen vertrokken we in de vroege ochtend richting luchthaven. Daar werden we als schoolkinderen behandeld (we moesten in een rijtje staan) in verband met die befaamde 'permit'(die nodig is om Tibet binnen te geraken). Je kan enkel in groep Tibet binnen, vandaar,...

Na een 2-tal uren vliegen kwamen we aan in Lhasa (3590m boven de zeespiegel). Vanaf de luchthaven namen we de bus richting Lhasa-city. De busrit duurt ongeveer 1 uur en kost 25 CNY.
Het was er zeer druk en een kamer vinden was niet echt gemakkelijk. Wij besloten te overnachten in het Yak hotel. Yak hotel is gelegen in de Barkhor wijk. Deze is een labyrinth van kleine steegjes met tal van souvenirsshops. Met aan het centrale plein de Jokhang Temple waar we een bezoek aan gebracht hebben (70 CNY). Vanop het dak heb je een prachtzicht over het plein waar pelgrims met hun gebedswielen passeren, en in de verte het Potala Palace, die we later deze week zullen bezoeken.
Verder hebben we samen beslist om een 3-daagse naar het Namtso lake te gaan en een 9 daagse trip naar de Nepalese grens met een trekking naar Mt Everest Base Camp. Maar nu eerst een weekje wennen aan de hoogte hier in Lhasa zelf.

Jiu Zhai Gou

Nadat we in Chengdu wat bekomen zijn van de enorme inspanning in Emei Shan, gaan we morgen naar een ander hoogtepunt in deze provincie. Deze keer wordt het iets minder lastig.We gaan naar het natuurreservaat Jiu Zhai Gou ongeveer een 460 km ten noorden van Chengdu. We verblijven daar een 3 tal dagen denken we. Op de terugweg maak ik een stop in Songpan om een horsetrekking te doen van 2 dagen.Dat zijn tenminste mijn plannen.

JIU ZHAI GOU

Jiuzhaigou ligt ongeveer een 430 km ten noorden van Chengdu. De bus vertrok om 7.30 uit Chengdu, waardoor we vroeg moesten opstaan. Op de normaal drukke straten in Chengdu was geen kat te zien, alleen joggende Chinezen, oudjes die wat stretchoefeningen deden in het park, en enkelen die Tai Chi beoefenden. We hadden geluk en konden nog een ticket bemachtigen richting Jiuzhaigou. Het werd een helse busrit door de bergen, met de ene haarspeldbocht na de andere. We zaten achterin de bus en hadden een overzicht over het onverantwoorde rijgedrag van de chauffeur. Hij stak bussen en auto's voorbij net voor een bocht, zonder dat hij kon zien of er een tegenligger aankwam. Hij maakte dit duidelijk door lang en luid te claxonneren. Man man man. Ook op deze busrit lieten de Chinezen zich weer van hun properste kant zien. De bus werd een vuilnisbelt. Alles wat niet gegeten kon worden, werd op de grond gegooid; restjes van zonnebloempitten, lege maïskolven,...En natuurlijk ook af en toe nog es fluimen. We kwamen in de buurt van Jiuzhaigou en zagen alleen maar poepchique hotels. Zoiets had ik enkel nog maar in Las Vegas gezien. We vreesden al voor ons budget, aangezien we ons op zoiets niet voorzien hadden. We werden rond 20.00 u gedropt aan wat men noemt een busstation. We vroegen aan enkele jongeren de weg naar een hotel die in de Lonely Planet stond. Ze beweerden dat het niet bestond en gingen ons begeleiden naar een ander hotel (waar zij natuurlijk commissie voor krijgen). We zijn er niet op in gegaan en vroegen het aan andere locals, die ons vriendelijk de weg wezen... het bleek het hotel te zijn waar we door de bus afgezet werden. Het lijkt een luxe hotel, maar het valt allemaal best mee (30 CNY pp). In de vroege ochtend zijn we dan naar het eigenlijke reservaat geweest. Het was er een drukte van jewelste. Chinese toeristen werden met bussen gedropt. Dat beloofd !!!! Na lang aanschuiven konden we ons ticket bemachtigen (220-170CNY) en 90 CNY voor de bus. Het is een dure excursie en we hoopten dat het een beetje de moeite waard zou zijn. We namen de bus en werden afgezet aan het eerste hoogtepunt. Er werd geduwd en getrokken door de Chinezen, ze trappen op je tenen,... We besloten even weg te gaan van dat massa gedoe en eerst een slaapplaats te zoeken in Shuzheng Village. Het werd een typisch Tibetaans huisje vol met gebedsvlaggen en gebedsrollen en een enorme wierookwalm. We betaalden 30 CNY per persoon. Nadat we onze slaapplaats vastgelegd hadden gingen we terug richting het massatoerisme. Opnieuw getrek en gesleur, we kregen het even op onze heupen van al die Chinezen. We besloten de eerste dag naar Long Lake te gaan(zie kaart)en via multi-color lake terug te wandelen naar Tiger Lake, Rhinoceros Lake, DragonLake, Sleeping Dragon Lake en Sprankling Lake. Bij de laatsgenoemde meren was er minder toerisme en konden we even genieten van de mooie natuur. Het typische aan dit natuurreservaat zijn de prachtige meren met kristalhelder water die een azuurblauwe kleur hebben en immense watervallen. Het is echt adembenemend. Deze route wordt dan nog het minst mooie genoemd, maar toch kon onze eerste dag niet stuk (het chinese toeristisch gedrag niet meegerekend). Na deze vermoeiende dag, en niet alleen door het wandelen, genoten we van een heerlijk diner die we samen genuttigd hebben met de familie waar we logeerden. De volgende dag vroeg op, om de toeristen voor te zijn. We gingen om 7.30 op stap, en het park gaat pas open om 8.30 voor de toeristen die het reservaat nog niet binnen zijn. We genoten van de stilte voor de storm, en ....het grote massale toerisme was minder dan gisteren (de meeste moesten gelukkig ook weer werken). We namen de bus naar Gran Lake(2950m hoogte)en keerden tevoet terug tot aan Nuorilang via Mirror Lake (opp. 190000 m2, neenee niet gemist). Het was een mooie wandeltocht van ongeveer een 13 km, met niet teveel toeristen, daar die meestal van meer tot meer per bus gaan. Dit park is een echte aanrader. Het enige wat ons een beetje dwarszat was het prijskaartje van de bus. Niemand controleert of je een ticket hebt. Als je een busticket koopt bij de ingang is het wel veel geld, voor de weinige momenten dat je erop zit. Het is en blijft dan ook een van de drukste bezienswaardigheden in China. Je ziet dat het prima georganiseerd en vooral ook commercieel is (ATM aan de ingang,...). Nadien ging ik met Mika en Amir eten want het was onze laatste avond samen. De vorige keer zijn we gaan eten in een Tibetaans restaurant, lekker maar duur. Nu besloten we in een klein lokaal restaurantje te gaan eten. We wezen aan wat we wilden eten, en ze maakte er een heerlijke wokgerecht van. Vroeg gaan slapen, want we waren uitgeput en moesten vroeg uit de veren om onze bus te nemen. Zij vertrokken richting Chengdu, ik vertrok richting Songpan om er morgen een trekking te doen per paard, en dan overmorgen ook terug te keren naar Chengdu. Zo, dit was dan een van mijn laatste verslagjes uit China (Tibet niet meegerekend)