Yangshou

Samen met andere toeristen gingen we vandaag een bezoek brengen aan de 'Water Cave'. De hele trip begon met een mountainbiketrip langs rijstvelden en dorpjes. Eens aangekomen aan de Yulong rivier, namen we plaats op een bamboe vlot. De MTB achterop het vlot en we maakten een tocht van 2 uur. Het is een mooie tocht maar supertoeristisch. Onderweg kom je mensen tegen die op hun vlot drank en ijs verkopen. Je passeert ook enkele waterversnellingen waar foto's van je genomen worden die ze dan te koop aanbieden. Op het einde van de tocht zie je enkele vissers, die vissen met commorans. Deze vogels worden gebruikt als jagers, en hebben een lange touw rond hun nek, eens ze een vis beet hebben, dan snoert de touw rond hun nek, waardoor de visser de vis eruit kan halen vooraleer de vogel de vis inslikt (klinkt misschien moeilijk, maar is echt de moeite om te zien). Later reden we verder richting Moon Hill. Na meer dan 1000 trappen klimmen, kom je dan eindelijk bezweet aan de top en heb je een prachtzicht over Yangshou en de bergachtige omgeving. De volgende toeristische trekpleister was de 'Water Cave'. Op de foto's allemaal mooi, maar in werkelijkheid...Ik had mijn ticket geboekt bij de plaats waar ik overnacht. De prijs ter plaatse is duurder. Ze maken zogezegd een onderscheid tussen een hele/halve tour, maar er is geen onderscheid. Maw, er is een prijs voor locals en toeristen. Was teleurgesteld, maar oke, niet alles kan meevallen he. Dan terug richting Yangshou. Wat betreft uitgaan, er zijn hier tal van cafe's met live muziek. Wij opteerden om iets te gaan drinken in 'The Blue Lotus' en zoals de naam het al doet vermoeden, is dit een themacafe rond Kuifje... Verder is het hier ideaal om gewoon een MTB te huren (10 RMB/dag) en op eigen initiatief rond te rijden en lokale dorpjes te verkennen. Zo ben ik naar Fuli geweest. Volgens de meesten viel er niets te zien, maar het is een klein dorpje waar praktisch geen toeristen te zien zijn, je hebt er een lokale markt, waar je best niet kan eten, en verder heb je de prachtige omgeving met rijstvelden, waar je op paadjes eindeloos kan doorrijden.
Eten in Yangshou :
Er zijn 101 restaurants met verscheidene keukens (Thaise, Koreaanse, Franse,..) In sommige restaurants serveren ze slang. Toen we met een 10-tal mensen gingen eten, besloten we om 1 keer slang te bestellen...Kort na de bestelling werden we naar achteren geroepen. Een man opende een witte, jute zak waar hij de slang uithaalde. Dit werd hem dus...Later hebben we er allen van geproefd en de smaak viel best mee (en ik ben nog steeds niet ziek). Een volgende uitdaging was gaan eten even buiten Yangshou (voorbij busstation) Daar staan allemaal tafels en stoelen buiten en koken ze buiten voor je. Alles is levende vers, met de nadruk op 'levende'. De scampi's , vissen, slakken, en helaas ook kikkers. De vis wordt levend getoond aan je. Helaas stond er ook hond op de menu. Wij opteerden voor de scampi's en de ribbetjes. Dus dit was echt eten tussen de 'locals'. We waren in het begin de enige toeristen , maar later kwamen er nog bij. Je zou denken 'ik eet nooit zomaar buiten op straat' maar alles is waarschijnlijk veel verser dan in de meeste restaurants. En je ziet wat en hoe ze het bereiden. Met andere woorden, het eten was heerlijk en ik kan het iedereen aanraden

Beijing - Xi'an

Na de nodige vertraging, en na 1u45 minuten vliegen ben ik goed aangekomen in Beijing. Ik werd direct geconfronteerd met de drukkende warmte. Gelukkig stond Ilse me op te wachten, en we reden samen met de taxi naar haar appartement. Zo'n drukte, het was even wennen na mijn verblijf in Mongolia. Dezelfde avond zijn we uitgeweest. We gingen uit in een soort 'ghetto' waar alleen buitenlanders komen. Het was in de buurt van BARSTREET. Nadien naar een salsa-café.
Wat deed het deugd om es goed uit te slapen. En wat was er nog meer welkom...de full body massage. Het is een hardere vorm van massage, waarbij je soms op je tanden moet bijten, maar je komt er heelhuids en herboren van terug. Dezelfde avond zijn we naar een Chinees restaurant geweest (wat niet uitzonderlijk is) en voor de eerste keer met chopsticks gegeten, want vork en mes dat kennen ze hier niet. Het eten was om je vingers van af te likken. Zelfs het eten met stokjes ging me redelijk af. Nadien richting een comedy show die georganiseerd werd door de BEIJING AMERICAN CLUB. Zo zie je maar, als je iemand kent, dan maak je dingen mee, waar je als toerist niet komt. Nadien konden we het natuurlijk niet laten om als Belg een bezoek te brengen aan THE TREE. Hier worden allemaal verschillende belgische biersoorten geserveerd. Van Hoegaarden tot Kwak, Leffe,Duvel en ga maar voort.
De volgende dag mijn eerste bezoek aan een grote trekpleister : De Verboden Stad en het Tienamenplein. Inkom : 60 RMB. Helaas stond de helft in stellingen voor restauratie (waarschijnlijk voor de komende Olympische Spelen in 2008), maar het blijft een enorme indruk nalaten. Voor degene die de film 'the Last Emperor' gezien hebben, je kan zo enkele plaatsen herkennen. Daarna richting Tienamenplein, dit plein laat bij de meeste de indruk achter van de taferelen tijdens de pro-democratische betoging, waarbij verschillende betogers werden gedood door het Chinese leger (anno 1989). Verder staat het plein ook bekend om waar de Chinezen hun vliegers oplaten. Rond dit plein staan de meest bekende gebouwen met onder andere 'the great hall of people' waar alle staatsleiders ontvangen worden. Die avond gingen we eten in een local Chinese Restaurant. Ook hier kom je niet als toerist. De menukaart is enkel in het Chinees geschreven. By the way, een lekker restaurant kan je herkennen als er Chinezen zitten, als er alleen maar toeristen zitten, dan mag je er van uitgaan dat het een 'verwesterde' versie is.
Het volgende bezoek was de Chinese Muur. Via via kreeg ik gratis vervoer naar Mutianyu. Dit is niet de meeste toeristische plaats om de Muur te bezoeken. Het ligt ongeveer een 80 km buiten Beijing. Ook hier is het verkeer een echte ramp. Geen lijnen op de baan, die het wegdek onderverdeeld in rijvakken. Andere rijden een klein stukje in eenrichtingsverkeer. Man man man, soms durfde ik gewoon niet te kijken. Maar ik kwam toch heelhuids aan op de plaats waar ik moest zijn. Het is en blijft een toeristische trekpleister, dus direct wordt je aangeklampt met verkopers die T-shirts verkopen van ' I walked on the Great Wall'. Je moet ze echt van je afschudden en doorlopen. Het inkomticket was 35 RMB, en zoals een echte toerist ben ik met de kabelbaan naar boven geweest (35 RMB) Dit stuk is over een lengte van 3 km toegelaten voor het publiek. Door de drukkende hitte waren er gelukkig niet teveel toeristen. Het geeft een immense indruk om op de Muur te lopen. Overal waar je kijkt, zie je de Muur lopen. Na een 2 tal uur wandelen, ging ik te voet naar beneden, en keerde ik als een gelukkige toerist terug richting Beijing.
De volgende dag in Beijing ben ik op eigen houtje enkele bezienswaardigheden gaan bezoeken. Ik had gevraagd om mijn verblijfplaats in het Chinees op te schrijven. Verder had ik een handig boekje gekregen, waarin alle bezienswaardigheden zowel in het Chinees geschreven waren als in onze taal. En zo ging ik met de taxi richting Lama Tempel. Een echte aanrader, zeer kleurrijk met mooie fresco's. prijs : 25 RMB, dan richting the Confucius Temple. Tussen deze 2 tempels moet je even door de Hutong buurt lopen. Dit is de echte Chinese buurt, gekenmerkt door charmante, kleine straatjes die op zich een labyrinth vormen. Na een bezoek aan the Confucius Temple, besloot ik een fietstaxi te nemen om door de grote Hutong buurt te begeven. De rit duurde ongeveer 1 uur (prijs 80 RMB). Tijdens dese rit passeer je ook de Bell Tower, Drum Tower, The Lotus Markt, em krijg je de gelegenheid om en echte Hutong-huis te bezoeken. Nadien ging ik per taxi naar Beihai Park(inkom : 10 RMB). Het is een ideale plaats om even te genieten van de rust. Dit park is grotendeels een meer. Je hebt 4 hoofdingangen. Een van de belangrijkste attracties is de Nine Dragon Screen. Binnengaan aan de noordingang en 500 meter aan je rechterkant, daar is het. Deze attractie en alle andere bezienswaardigheden staan allemaal aangeduid op verschillende borden.
Donderdag vetrek ik naar Xian, om oa een bezoek te brengen aan het Terracotta leger. Daarna opnieuw richting Beijing, om dan van hieruit mijn reis verder te zetten door China. Mijn reisroute is : Beijing - Xian - Guilin - Yangshou -
Kunming - Dali - Lijiang - Chengdu. Meer info en een zeer duidelijke site ivm China is www.travelchinaguide.com
De metrodienst in Beijing is heel simpel. Er zijn voorlopig nog maar 2 drukke lijnen (circle en de east-west line) Per rit 3 RMB. Elke station is ook voor een leek als ik herkenbaar en te lezen. Het is zeer duidelijk, en de volgende stop wordt steeds in 2 talen aangekondigd (Chinees-Engels) Een andere verbindingslijn is onder constructie.
Mijn volgende toeristische attractie was de Temple of Heaven. Ik nam de metro(Wangfuijing). Wangfuijing is een drukke winkelstraat met vele shopping centra's. Hier bevindt zich ook het groot kantoor van Bank Of China waar je geld kan pinnen en traveler cheques kan inwisselen. Vandaar taxi genomen naar Temple of Heaven(Ming architectuur). Typisch in China is dat alle tempels en andere bezienswaardigheden aangelegd zijn met een mooi en afgewerkt park. Een bezoek aan dit park duurt zeker 3 uur.

Xi'an

Mijn ticket werd geregeld door een college van Ilse. Ik had in het doorgaan een hardsleeper. Dit zijn 6 bedden per 'cabine'. Eigenlijk is het geen cabine want er is geen deur. Je hebt enkel een smalle gang, waar aan de zijkant 3 bedden boven elkaar gestapeld zijn, aan elke kant. De hoogste waar ik lag is ongeveer 2 meter hoog. Er is dan gelukkig wel een klein trapke aanwezig om naar boven te klauteren. Na 13 uur rijden gingen we naar ons hostel dat ik geboekt had. Ik besloot om dezelfde dag een bezoek te brengen aan een van de meeste bekende attractie's van Xi'an : The Army of Terracotta Warriors.
Er zijn tot op heden ongeveer zo'n 10.000 soldaten opgegraven, maar tot op heden zijn ze nog steeds bezig metopgravingen en archeologisch onderzoek.

Mongolië - Bejing

In de Lonely Planet brengen ze aan dat je naar de International train ticket office moet begeven in Ulaan Bator ivm treinticket naar Bejing. Wel, mijn mening hierover...
Ze zijn hier niet echt hulpvaardig naar de toeristen toe. Een ticket bemachtigen naar Beijing is hier echt een ramp. Ik kwam net toe met de Naadam feesten (alles gesloten). Nadien maakte ik een trip waardoor ik ook geen ticket kon kopen. Ik ging eind juli om mijn ticket, en er was geen plaats op de trein tot september. Ik heb het dan wel over de trein die de zondag vetrekt en die rijdt tussen Ulaan Bator - Beijing (rechtstreeks). Er zijn blijkbaar tal van touroperators in Ulaan Bator die de lege plaatsen (die van Moskou komen en uitstappen in Mongolia) overkopen, en dan verder verkopen. Helaas kan ik hier geen adressen van geven. Er zijn nog 2 andere alternatieven om naar Beijing te gaan :

- vliegtuig : 1u45 vliegen (prijs 190$)
- trein van Ulaan Bator naar Elian (20.000 torog) en vandaar een bus naar Beijing (25.000 torog) Je bent wel 25 uur onder weg.

Een ticket voor de trein tussen Ulaan Bator en Elian kan je wel kopen in het international ticket office en rijdt 3/week.

David in Bejing - Ik logeer dit keer niet in een ger maar op een heel zacht comfortabel bed bij Ilse, een fantastische gids. Donderdag ga ik voor enkele dagen naar Xian.
Mijn blog blijkt nogal gevaarlijk over te komen in China, want ze wordthier geblokkeerd. Hopelijk kan ik de blog later weer bijhouden..

Tot later

Terelsj

Ik had snel genoeg van de drukke hoofdstad en ik boekte met enkele andere toeristen een uitstap voor 2 dagen naar Terelj. De prijs hangt af van de grootte van de groep. Wij waren met z'n 6 en betaalden elk $25. Daarbij komt 3000 torog nog bij aan de ingang. Het is een National Park, prachtige omgeving om te wandelen. Verder is het een bekende plaats om aan rock-climbing te doen. De duur van de wandelingen bepaal je zelf. Per overnachting heb je recht op 2 uur paardrijden, dus ook nu hebben we 2 maal 2 uur te paard op stap geweest. Het paardrijden begin ik echt onder de knie te krijgen en werd gepromoveerd tot 3e begeleider om mensen die shrik hadden te begeleiden. Het is een ideale plaats om nog te genieten van de immense stilte in de natuur. Ook hier slaap je in een ger, maar ergens in het niemandsland, waar geen auto's passeren, alleen wilde paarden. Toen we aankwamen was er een soort 'personeelsbbq' bezig. We moesten aanschuiven bij hen, en werden geconfronteerd met enkele typische Mongolische gewoontes. We kregen schapenvlees aangeboden, airag en moesten nadien worstelen tegen elkaar. Daarna moesten we mee doen aan het touwtrekken.Het is totaal niet toeristisch. Ook deze toer boekte ik bij UB Guesthouse. In UB Guesthouse zeggen ze dat er ook een mogelijkheid is tot het melken van enkele dieren, maar daar hebben we niets van gezien.

Dwars door Mongolië

Even praktische informatie : ik heb mijn toer geboekt bij UB Guesthouse waar ik logeerde. Ze staan erom bekend om 1 van de betere te zijn.
prijs : 180$, daar komen de overnachtingen nog bij (4000 torog/nacht) = avondmaal/ontbijt incl.
wisselkoers : 1 US $ = 1190 torog/ 1 euro = 1490 torog.
Na de drukke dagen in Ulaan Bator vetrokken we vandaag voor de trip in Mongolia richting Khovsgol Lake.
Ulaan Bator - Kharkorin

De eerste dag reden we richting Kharkorin. We werden voor de eerste keer geconfronteerd met de toestand van de wegen. Over een afstand van 360 km doen we 8 uur. dat verklaart al veel. Het zijn eigenlijk geen wegen. Het is een echte off-road, hobbelige, en botsende paden,en al snel werd duidelijk waarom iedereen hier met een 4*4 rijdt. Het werd ook snel duidelijk waarom het busje binnen vol met kussens bekleed was. En we hadden onze eerste lekke band.We kregen voor de eerste keer een zicht op het ongerepte landschap. Overal zie je gers staan. Iedereen mag ook overal zijn ger neerzetten. 60% van de bevolking leeft in de hoofdstad, de rest leeft op het platteland. het is een prachtzicht, overal gers. Sommige families hebben meerdere gers (kleinere als opslagplaats). Deze avond wordt het onze eerste overnachting in een ger. We kregen een soort soep aangeboden met schapenvlees.
Kharkorin - Tsesterleg
In de ochtend brachten we een bezoek aan Erdene Zuu, een tempel waar 3 soorten architectuur aanwezig zijn(Tibetaanse, Chinese en Mongolische). De ommuring telt 108 stupa's. Er is een Tibetaans klooster aanwezig die nog steeds actief is. Nadien reden we via de 'Mongolische wegen' richting Tsetserleg. Het verbaasde ons hoe de chauffeur zijn weg vond. Volgens mij heeft hij de hele kaart van Mongolia in aijn hoofd, of..een ingebouwde GPS... Het is onbeschrijfelijk. Aangekomen in Tsetserleg genoten we van onze eerste warme 'douche'.'t Is te zeggen, er kwam warm water uit de kraan, de druk daar zwijgen we over. Vandaag werd onze dagelijkse afsluiting van de dag uitgevonden : kaartspelen en een glaasje wodka
Tsetserleg - Horgo (White Lake)
Vandaag opnieuw een lange dag in de auto. Het werd opnieuw een helse rit van 300 km. Mensen die wagenziek worden, hebben hier een probleemke denk ik. We reden door droge rivierbeddingen, keien, alles wat je maar denken kan, ik had soms het gevoel dat ik in een 'Camel Trophy' auto zat. Je wordt hier letterlijk en figuurlijk door elkaar geschud. Ondanks alles genoot ik van het onbeschrijfelijke landschap. Meermaal dacht ik aan Ine, die erbij had moeten zijn, zodat we samen konden geniet van deze unieke tijd. We reden naar een vulkaan, waar we op de top een pracht uitzicht hadden op White Lake. het werd onze eerste overnachting in een ger in de vrije natuur, ver weg van alles, een 'WC' 100 m verder. We besloten dan ook om hier 2 overnachtingen te maken.
Enkele weetjes ivm gers :

• de deur staat steeds naar het zuiden gericht
• bij het binnentreden steeds kloksgewijs lopen (dat geldt ook voor alle bezoeken aan tempels, kloosters,enz...)
• de ger betreden met je rechter voet eerst

hoe een ger opgebouwd wordt zie je in de foto's. De ger binnenin is zeer kleurrijk. Het werd een koude nacht en besloten om de kachel aan te maken, nu voelde we ons een beetje als de echte Mongolen. Plan trekken, enz... Ook vanavond was het noedels met schapenvlees...

White Lake

Jeetje, wat voor een dag was het vandaag. Een medereizigster had de opdracht gekregen om op een yak te zitten. Onze gids/translator Saka zorgde ervoor dat onze dromen gerealiseerd werden. Het zou een tocht worden van 20 km te paard...maar ik weet niet hoe groot de Mongoolse km zijn. Ik had het paardrijden vrij snel onder de knie, en riskeerde het af en toe om van draf in galop te gaan. Na enkele uren rijden kwamen we aan bij een familie waar zelden toeristen komen. We werden daar supervriendelijk onthaalt, en de kinderen wilden perse op de foto staan. Na onze middagmaal (noedels voor de verandering) kregen we yakmelkwodka en een soort yoghurt aangeboden. De smaak beviel ons geweldig. Bij de volgende familie kregen we het bekende airag aangeboden, dit is gefermenteerde paardenmelk. Tja, er zin toch dingen die ik liever lust hoor. Na deze typische beproeving gingen we met pijn over het hele lichaam (vooral achterste en bovenbenen)richting overnachtingsplaats. Eens aangekomen bleek het een tocht van 50 km te zijn, kan je dat voorstellen, hoe dat voelt voor beginnelingen als wij....En terwijl nog op een yak gezeten...man man man...ik heb nog steeds pijn als ik er aan denk.

paardrijden : 8000 torog/dag

White Lake - Morohn

Wat voor een pijn bij het opstaan, we waren volledig stijf. En dan juist vandaag een lange dag in de auto, door het heuvelachige gebied van Mongolia. Deze dag was echt off-road. Ik schrijf het regelmatig, ik weet het, maar ik weet niet hoe ik jullie anders kan vertellen over de toestanden van de paden. Je rijdt uren door het landschap en komt sporadisch een tegenligger tegen, voor de rest allemaal wijdse landschappen met kuddedieren. Het hoeden van de kuddedieren (schapen, yaks, paarden) gebeurd hier van te paard tot op de motorfiets. Na een 9 tal uur aangekomen in Morohn en genoten van een heerlijke douche. Al hadden we vandaag niets gedaan, we waren kapot. De vermoeidheid begon toe te slaan. Maar een glaasje wodka orange sloegen we niet af. Deze hadden we wel verdiend zeker.

Morohn - Khovsgol Lake (Khatgal)

Vandaag voor de 2e keer lekke band. Na 3 uur rijden kwamen we aan in Khatgal (puntje van Khovsgol Lake) We besloten om het vandaag rustig aan te doen, en lekker niets te doen. Lekker chillen en wat bijscshrijven in mijn dagboek, kledij wassen. Effe genieten van de heerlijke rust, waar we nood aan hadden. Vandaag zagen we hoe een ger gebouwd wordt, en met een 6 tal man in de klus gedaan in 45 minuten.

Uitstap naar Toilogt

Vandaag besloten we om een wandeling te gaan maken. We gingen richting het bos en creerden zelf onze weg. Picknicken in het midden van een bos met enorm veel vliegen, er zijn dingen die plezanter zijn. Na enkele uren wandelen waren we bij het punt van aanvang en belsoten Otto, Saka en ikzelf om te kayakken op het Khovsgol Lake. Wat ston der een enorme stroming. Maar het was echt een apart gevoel, zo te kayakken op een immens meer met ijskoud water, maar wel kristalhelder. Na de ze inspanning terug via hobbeldebobbel naar onze ger, en voor de derde keer een douche genomen. Dus dat valt mee, alleen het scheren is geleden van???

Khovsgol Lake - Khutag Ondor

We zijn aan de terugweg begonnen, dwz. dat we in de overig edagen praktisch alleen maar in de auto gaan zitten. Een 1000 km over 3 dagen, tja, ik moet het jullie niet meer vertellen. het viel me op dat er hier massaal veel beenderen en schedels liggen (de rest is opgegeten door gieren en andere roofvogels). Onze 2e droom om de Flinstones uit te beelden in Mongolia werd vandaag gerealiseerd. Met beenderen in de hand voelden we ons even Fred en Barney. Na het speeluurtje opnieuw in de auto en de harde realietit tegemoet gaan of moet ik zeggen schudden. Opeens reden we van de weg, reden in een weide tussen de paarden waar er enkele gers stonden. Oke, dit wordt onze overnachtingsplaats. Tussen de paarden. Suuuuuuuuuuuper. Dat bewijst nog es, alles kan en mag hier. De mens is hier 1 met de natuur. Weerman die kennen ze niet, ze gaan voort op de sterren en voorspellen het weer voor de komende dagen, en ik moet zeggen dat ze meer raak zijn dan onze Sabine of Frank. Bij deze tweede overnachting in de vrij natuur smelt de helse rit van vandaag als sneeuw in de zon.

Khutag Ondor - Amarbayasgalant monastry

We zijn er in geslaagd. Onze 3e lekke band in 10 dagen. Moet ik nog meer zeggen, nee zeker. Alweer een lange dag in de auto, en de teller naderde de 2000 km. Na de rit kwamen we bij een gezin waar de kinderen in monnikkledij rondliepen. Er is hier geen sprake van een stad, alleen enkele gers rond een klooster, die nog steeds actief is. In het boeddhisme zijn er steeds 2 kleuren aanwezig : het rode staat voor meditatie, het gele voor de sutra. na he tbezoek aanhet klooster kwamen we aan in onze ger en stond he pan op het vuur. het werd opnieuw schapenvlees. Tja, 10 dagen schapenvlees, en elke middag noedels dat begint wat tegen te steken, maar als je honger hebt eet je alles. ' Een goed varken eet alles'. Vanavond onze laatste nacht samen. Gisteren hadden we de kado al aan de chauffeur afgegeven. Hij was echt een van de beste chauffeurs die je kan denken, en hij koos bij elke keus voor 'the most extreme ways.'Vanavond was het de toer om Saka te bedanken, hij heeft ons een pracht 10 daagse bezorgd. We kregen een indruk over het nomadenleven de Mongolen, en het heeft op iedereen een enorme indruk achter gelaten.

Amarbayasgalant Monastery - Ulaan Bator

Allen zaten we met een jammerlijk gezicht in de auto. Het einde komt nabij, dat werd ook duidelijk doordat we vandaag op asfalt reden. Nog eventjes taks betalen en wat discussieren met de lokale politie ivm de taks. We reden Ulaan bator binnen en werden direct geconfronteerd met het drukke verkeer, vervuilde lucht. Overal druk, druk, druk. Jeetje, zo zie je maar hoe snel je gewoon wordt aan het rustige nomadenleven op het 'platteland' We hadden echt moeite om ons hier opnieuw aan te passen. Maar...we hebben vandaag bewust geen schapenvlees genomen als avondmaal, maar wel een echte hamburger met friet. Die smaakte echt goe. Tot later