Trans Mongolia Express - Summeredition

Trans Mongolia Express summeredition

Man man man.....wat een rit hebt ik achter de rug. Rond 20.30 stond ik aan het station waar de trein vertrok richting Ulaan Bator. Daar leerde ik enkele nederlanders kennen, en wat deed het deugd nog es nederlands te praten. Dan op zoek naar de wagon en mijn slaapplaats.Eens gevonden moesten we ons treinticket afgeven aan provodnista van die wagon. Op het station stonden er mensen uit Mongolia, en hadden enorm grote bagage mee. En waar we voor vreesden gebeurde helaas. Dit moest allemaal de trein op. Pas later werd duidelijk wat dit allemaal was. Ik deelde mijn cabine met 2 Zwitserse toeristen en een meisje van Mongolia. De rest van de wagon waren allemaal Mongolen, wat de treinreis zo speciaal maakte. Grote families, van klein naar oud...Wat hadden wij geluk in onze cabine, wat betreft plaats. Het werden maar enkele rugzakken. De bagage van de Mongolen werd gepropt in de cabine, in luiken in de vloer van de trein, in het plafond, overal waar je denken kan. Nu, de trein vertrok stipt richting Ulaan Bator. Slapen in de trein ging niet zo denderend, maar ja wat had je verwacht...De volgende morgen maakten we onze eerste stop en zagen al de Mongolen hun zakken bovenhalen. Bleek dat ze allerlei kledij, schoenen, horloges, en al wat je denken kan mee hadden om te verkopen aan de lokale bevolking. We leken echt een rijdende supermarkt. Het is echt onvoorstelbaar. Nu, bj vertrek hoor je geen signaal en vertrekt de trein langzaam verder. M.a.w. je moet altijd de trein in het oog houden. Ik kan over deze onvergetelijke treinreis nog pagina s schrijven, maar zal het kort houden. Er werden overdag temp gemeten van 38 graden, en de ventilatie kwam enkel door de vensters die open stonden. Er werd bij elke stop dan ook gretig gebruik gemaakt om massaal drank in te kopen in een winkeltje. Het landschap is onbeschrijfelijk.

De verkoop van die goedere gebeurde bij elke stop. Telkens alles uithalen en nadien terug inpakken, en dat is hun broodwinst. Bij Ulan Ude, gingen de meeste verkopers van de trein. Ook vandaag liep de temp op tot 41 graden in de cabine (vandaar de naam summeredition). Alles verliep vlot....tot aan de grens. In Nauski (laatste station op Russisch grondgebied) moesten we een formulier en paspoort afgeven, zo mochten we van de trein. Daar stonden we dan, bij 40 graden. Na 1 uur terug in de trein, we mochten niet eens door het raam kijken of we werden aangesproken door een militair die ons hierop wees. Iedereen werd bijna misselijk door de warmte. Na een uur in de trein werd cabine per cabine gecontroleerd door het Russisch leger. Alles werd ondersteboven gehaald. Alle mogelijke smokkelplaatsen werden doorzocht, zelfs het plafond en de luchtkokers daarin werden losgeschroefd en gecontroleerd. Na 3 uur wachten mochten we verder, om na 1 uur rijden in Sukbathaar (Mongolia) hetzelfde ritueel te ondergaan. Gelukkig was het ondertussen s avonds en verliep de controle minder streng en vlotter.
De treinreis eventjes in getallen getzet (je moet toch iets doen op de trein) :
duur treinreis : 106 uur of 4 dagen en 10 uur
afstand : totaal :6303 km waarvan 5902 op Russisch grondgebied, en 404 op Mongolisch grondgebied
wetende dat de omtrek van de wereld 42.000 km is dwz ik heb 1/7 per trein afgelegd
Max. temp in slaaphut : 41.6 gr
Min. temp in slaaphut : 23 gr
temp in zon : boven de 48 graden

From Russia with love

ja, de trip is begonnen. Na een emotioneel afscheid van mijn ouders en Ine (mijn vriendin) vloog ik richting Praag. Alles verliep vlot. Eens in Praag aangekomen moest ik me begeven naar de transit zone om mijn ticket naar Moskou te krijgen. Vanuit Praag richting Moskou. Eens aangekomen in Moskou, verliep alles vlot, zelfs vlotter dan de Russische ambassade in Antwerpen. Geen verloren bagage, geen problemen met douane(daar ik geen terugticket had)Maar... geen pick-up service te bemerken van G&R International. Het begon al goed. Dan maar een taxi genomen, en zelfs hier helpt afdingen. Ik betaalde 50 euro, wat enorm veel is, maar ik heb wel direct een sight-seeing gehad door heel Moskou. Wat mij opviel, de LADA is hier de auto bij uitstek, en zie ik hier toch wel bussen rondrijden van VAN MULLEN en GINO TOURS zeker. Na lang zoeken toch Hotel Asia gevonden. Eens aangekomen ging ik naar de 5e verdieping waar het kantoor gelegen was van G&R. Patat, kantoor was gesloten, maar er hing wel een briefke met mijn naam op. Ik hiermee naar de receptie en zo kreeg ik mijn sleutel. Verder werd ik direct geconfronteerd met de taal en het geschrift. Het wordt puzzelwerk. Deze morgen met een plan van de metro in de hand en op naar het Rode plein. Ik ben er geraakt, hopelijk vind ik straks de weg terug, want het Russisch geschrift is een ramp, idem taal. Verder is het hier stralend weer. Net als een echte toerist heb ik vandaag een bezoekske gebracht aan het Rode plein met de St. Basil kathedraal. Voor de mensen die niet weten wat dat is. Dat is die met al die gekleurde, gedraaide torentjes. Het is een van de toeristische trekpleisters in Moskou, samen met het Kremlin.

Ik heb tot op heden bijna nog geen enkele lachende Rus gezien(bestaan die wel?). Wat me wel opvalt is dat iedereen hier met bier over straat loopt. In de namiddag kocht ik een ticket voor het Kremlin. Er was toevallig een groep nederlanders met een Russische/Nederlandse gids....dus wat heb ik gedaan : meegeluisterd met hen > ben ik nu een nederlander geweest (te gierig voor een gids aan te schaffen of gewoon slim) de keuze is bij jullie. Wat me verder nog opvalt is dat je overal door een metaaldetector moet, zelfs als je in het shoppingcenter wil gaan. Overal staan massaal bewakingsagenten. Ik vind dat Moskou niet echt aantrekkelijk is voor de toerist, ze is niet echt tourist minded. Je hebt maar enkele gebouwen die je mag bezoeken, maar de rest is hermetisch afgesloten voor de toeristen. Zo zie je maar dat het communistisch regime nog steeds sterk aanwezig is. Maar wat zie je dan wel: zonneparaplu's van STELLA ARTOIS en dergelijke. Sommige westerse produkten zijn hier doorgebroken, maar voor de rest is het nada. Vandaag ben ik naar het mausoleum van Lenin geweest. Dit was zeer indrukwekkend. Naast deze communistische leider liggen er verder nog enkele mensen die op politiek vlak veel betekend hebben voor dit machtig land. Alle leiders liggen hier tot en met Breznjev. Verder ook enkele bekende als de piloten van de Spoetnik enz....Na deze culturele opfrissing was het tijd voor rondvaart op de Moskou rivier. Effe lekker genieten van het mooie weer en relaxen. Zo, morgen alles klaarmaken voor de trans-mongolie express. Als alles goed gaat vertrek ik morgen om 21.30 en kom ik maandagmorgen na ongeveer 6300 km rijden aan in Ulan Bator (Mongolie)

Buenos Aires : tango & soccer

na mijn tocht met Andesmar (één van de betere busmaatschappijen) die zeer genanimeerd verliep met eten en een mini bingo..kwam ik na 20u aan in metropool Buenos Aires. Dat brengt dus het nodige chaotische verkeer met zich mee..Ik verbleef in Milhouse

De ideale plaats om een fanastisch reis af te sluiten. Er werden tal van activiteiten georganiseerd, en niet van de kleinste..We konden een voetbalmatch meemaken tussen de 2 meest rivaliserende voetbalclubs in B.A meemaken : Boca Jr tegen River Plate...Boca Jr is de club waar Maradona is groot geworden. De club van de armere wijken La Boca in Buenos Aires. Verder hadden we het geluk dat 'The Chemical Brothers' optraden in Buenos Aires tijdens mijn verblijf. Dus ook dit werd aardig meegenomen..

Hier in de Milhouse heerste er een ontspannen sfeer, waar sociaal contact, en 'genieten van het leven' centraal stond. Er werd pool gespeeld, er werd soms een fuif georganiseerd..Meer uitleg hoeft waarschijnlijk niet.

Maar ik ben niet alleen naar hier gekomen om te fuiven. Dus met de kaart in de hand trok ik naar San Telmo, het centrum voor de alomgekende tango. Ik passeerde via Plaza de Mayo waar het Casa Roja gelegen is, waar Evita (in de gelijknamige film) haar volk toesprak. Hier is ook heel wat geschiedenis geschreven in dit gebouw. Eens aangekomen in San Telmo, zie je overal straatanimatie, er wordt accordeon gespeeld en iedereen dant met iedereen de tango op het centrale, pittoreske plein. Het straalt een gemoedelijke sfeer uit. Natuurlijk kon ik als Belg het ViaVia café niet links laten liggen . Nadien ging ik naar het wat afgelegen kleurrijke La Boca. Bussen laden en lossen kudde toeristen. La Boca is het kloppend hart van de tango. El Caminito, is gekenmerkt door de kleurrijke huisjes, gelegen in smalle steegjes. Overal zie je kunstenaars hun schilderijen en andere werken verkopen. In deze gezellige buurt is de tango op elke hoek van de straat te horen.

Andere aanraders in Buenos Aires zijn La Recoleta, met hun bekende kerkhof. Een immens kerkhof waar oa Evita en de hele familie Duarte begraven ligt. De graven zijn immens groot, het lijken allemaal smalle steegsjes met kleine huisjes...het ene naast het andere...Père Lachaise is er klein bier tegen. Op de terugweg passeerden we het bekende operazaal Colon dat we bezochten. Het is één van de meest gerenomeerde zalen ter wereld betreffende acoustic. Het was een indrukwekkend muziektempel, we mochten plaatsnemen in de loges en kregen uitleg over de presidentiële loges. Onder de zaal zelf is 'het atelier' gelegen waar alle kostuums, schoenen, maskers, enz gemaakt worden.

En dan de Av9de Julio die 'slechts' 16 rijvakken telt. De grootste straat in Buenos Aires, die zijn naam te danken heeft aan de onafhankelijkheidsdatum van Argentinië. Iin het midden zie je de Obelisca de Indepencia, waar alle uitbundige voetbalsupporters samenkomen om hun overwinning in het voetbal te vieren.

En zo kwam er (helaas) ook een einde aan deze heel diverse reis met zeer uiteenlopende excursies. Het is een bestemming die echt aan te raden is voor elke reiziger..

Ushuaïa - Puerto Madryn/Peninsula Valdez (whale watching)

Met het vliegtuig vloog ik van Ushuaïa naar Rio Gallegos. Een dorpje waar eigenlijk niets te beleven viel, maar dit was de tussenstop voor de busreis naar Puerto Madryn. Ik hoopt edezelfde dag nog en bus te vinden, maar noppes...Alles volzet.

Tijdens mijn wandeling door de stad ontmoette ik een lokale schoonheid Andrea. Ze gidste me door het stadje en we praten wat over diverse culturen, enz.. Ze had sterke interesse in het reilen en zeilen in Europa. Ze studeerde aan de lokale universiteit. De volgende dag vertrok mijn busrit met (vermoedelijk) de meest gammele bus van alle maatschappijen samen, en zat ik er als enige toerist tussen al de locals. De busrit duurde ong een 20u, vol amusement, lawaai van schreeuwende kinderen enz...Dus niet zoveel kunnen slapen tijdens de nachtbus..

Aangekomen in Puerto Madryn vroeg ik naar GH La Tosca..een echte aanrader. Hier ontmoette ik enkele toeristen van Zwisterland, en we besloten om samen een auto te huren en zelf het eiland bezoekt. We huurden een auto voor 170 Arg Ps/dag. We betaalden elk 42 Arg Ps ipv 85 voor de bus. In het GH organiseren excursies aan lage tarieven, bleek later toen we de prijzen vergeleken met anderen. Puerto Madryn is de uitavlsbasis om aan whale-watching te doen aan Puerto Piradmides, waar ook de de massale aanwezigheid is van zee-olifanten, zeehonden, pinguïns, en met veel geluk het zien van orka's. De hele excursie kost 165 Arg Ps (bus 85, boot 45, ingang park 35).

We besloten om vroeg in de ochtend (voor de grote vloot toeristen) te vertrekken naar Peninsula Valdez. Onze eerste stop was Puerto Piramides. Als het vloed is, zie je de walvissen al van op het strand. Ik had tijdens de reis al diverse verhalen gehoord van het zien van de walvissen hier, maar kon er geen beeld op plakken.

Na een 30' mochten we plaats nemen op de boot en werden we met een tractor het water ingeduwd. Iedereen was benieuwd naar het zien van de walvissen, wat in het begin even tegen viel...Tot opeens je overal walvissen ziet. Je hebt ogen tekort. Je ziet ze 'breathen' waar ze uit het water springen en zich weer laten vallen. We hoorden een kalf roepen naar hun moeder, en zagen ze dan later samen het diepe water ingaan, eerst de kleine staart, nadien de grote. Oktober tot december is het hoogseizoen om ze hier te zien. De boottocht duurt ong 90'. Na deze onvergetelijke belevenis trokken we naar Faro Punta Delgado, waar immense kolonies zee-olifanten, zehonden en zeeleeuwen liggen. De mannetjes zeeleeuwen houden allen in het oog en beginnen fameus te brullen indien je te dichtbij komt bij hun kalveren...Punta Cerro, wat bekend staat van de reportage op National Geographic, waar je de orka's uit het water ziet komen om de zeehonden pups mee te nemen van het strand en te verorberen. We hebben ondertussen toch wel een 400 km gedaan met de auto vandaag, en praten nog lang na in de bar over deze onvergetelijke dag.

Verder bezocht ik de pinguïnkolonie in Punta Tombo, voorafgegaan door het zien van dolfijnen in Rawson. met een RIB voeren we de havengeul uit en trotseerden we de woeste golven, waardoor de boot hevig te keer ging. Overal zagen we dolfijnen langs de boot springen, onder de boot door..Na het wateravontuur werd het tijd voor de pinguïnkolonie. Het is de grootste kolonie Maggelan pinguïns(ong 50 cm groot) die ik ooit gezien heb. Overal waar je keek zag je ze lopen, liggen, wandelen naar de zee...Morgenavond afscheid van Puerto Madry, richting Buenos Aires.. Weer een besteming bij dieik iedereen kan aanraden..

Ushuaïa : the end of the world, the beginning of everything

Ushuaïa, het meest zuidelijk gelegen stad der wereld...Tijdens de daling met het vliegtuig heb je een prachtzicht over de Andes en heb je een prachtzicht en opeens allemaal water. Dan realiseer je van....'Dit is echt wel het einde'..

Tierra Del Fuego (Vuurland) heeft zijn naam te danken aan Yamana Indianen die niet gekleed warenen zich verwarmden aan vuurtjes. Het is de Portugese ontdekkingsreizigers Magelhaes die het gebied 'Tierra Del Fuego' noemde (de aarde die in brand staat) wegens de vele vuurtjes. Ushuaïa is de uitvalsbasis voor de excursies naar Antarctica - maar mijn portemonnee liet dit niet toe

.

Tijdens mijn verblijf in Ushuaïa deed in een boottocht op het Beagle kanaal. We trotseerde de hevige wind, zwarte wolken, wat niet veel goeds voorspelde..En ja, we waren nog maar weg dwars door de woeste golven en de hevige regenbui brak uit, en dit bij vriezende koude...De tocht duurt een 3 tal uur tot je aan een eilandjes kwam waar zeeleeuwen zaten..en dit bij temp van 8°C.

Verder bracht ik een bezoek aan de beruchte Presidio Ushuaïa gevangenis. Vanaf 1884 was Ushuaïa een ballingsoord voor misdadigers, en nog tot half 20e eeuw zaten de gevangen hier in erbarmelijke omstandigheden hun straf uit. Verder in deze gevangenis is er een (vooral maritiem)museum aanwezig, met uitleg over enkele expedities met oa de Belgica met Adrian de Gerlache. Dit museum was echt de moeite waard.

Verder is Ushuaïa een pittoresk klein stadje dat gezelligheid uitstraalt. Mooie kleine, geschilderde houten huisjes met golfplaten daken, souvenirshops, bakkerij waar ze lekkere taartjes verkopen. In het midden van de 'drukke' hoofdstraat zie je een herkenningspaal met enkele hoofdsteden wereldwijd met de afstand erbij. Overal wordt je wel geconfronteerd dat je je bevindt in 'fin del mundo'. Verder leuke pubs (zelfs Irish pubs) - we kozen voor de Lennon pub, waar bandjes 's avonds live muziek spelen..De ideale manier om afscheid te nemen van het zuidelijke punt.

Perito Moreno Gletsjer

Aangekomen in het toeristische N.P. werden we op het staketsle opgewacht door de boot. Die bracht ons naa de overkant van het meer, waar we een eerste indruk kregen van het immense, indrukwekkende natuurfenomeen. Ogen te kort, en onbeschrijfbaar..De gletsjer is 4 km breed, 60 m hoog en 200 km diep....Jaja, je leest het goed.. Tijdens de rondvaart klonk uit de microfoon wat onverstaanbaar Spaans, want de volumeknop stond op 11, terwijl die maar tot 10 gaat denk ik. Na de Iguazu Falls is de gletsjer het meest bezochte natuurlijke attractie in Argentinië. De plek waar de reusachtige ijswand van de gletsjer langszaam uit het Andesgebergte komt en in het azuurblauwe Lago Argentino schuift, is uiterst fotogeniek. Het schuiven gaat overigens vrij snel (1 1/2 m/dag). Dagelijks verdwijnt er een flink stuk ijs in het meer hetgeen gepaard gaat met krakend geweld. Tijdens de boottocht hoor je dat gekraak, wat soms gevolgd wordt door vallende ijspakken. Na de boottocht werden we opgewacht door gidsen waar we wat uitleg kregen over hoe gletsjers tot stand komen. Het wandelen er op met crampons maakt het natuurlijk nog meer uniek. De trip duurde ongeveer 90'. We kwamen op plaatsen en zagen kleine meertjes met kristalhelder water, verschuivingen in de gletsjer. Ik kan de wandeling alleen maar aanraden. Na een meer dan welgekomen lunch passeerden we met de boot vrij dicht langs de gletsjer en zagen we hoe impossant het eigenlijk wel is.. Overal hoor je de camera's klikken. De tocht wordt beeindigt op een platform waar je uren kan staren naar het immense natuurfenomeen. Mit shet nodige geduld hoor je het gekraak, gevolgd door torenshoge ijsbrokken die met een brute kracht in het water vallen. Deze golven veroorzaken opnieuw nieuwe kraken...

Goodbey Chile - Welcome Argentina (El Calefate)

Ik regelde een bus met COOPRA en betaalde 13.000 P's. Bus SUR werd aangeraden, maar in tussenseizoen hebben ze geen dagelijkse ritten.

Na 30' sta je al aan de Argentijnse grens. Na de nodige adminstratieve rondslomp werd de tocht verder gezet. Het wegennetwerk tussen Puerte Natales en El Calefate is alles behalve, dus de 'luxe bus' kwam van pas. Je mag toch wel een 4 a 5 u rijden rekenen voor 200 km. Nu, het zien van vele dieren als guanaco's, vossen en struisvogels deden het hobbelend wegdek even vergeten.

Na aankomst ging ik wat rondneuzen in het pittoreske El Calefate, een soort 'adventure' dorpje..Het is gelegen op de Patagonische hoogvlakte. Hier kan je tal van excursies boeken naar de alomgekende Perito Moreno Glaciar boeken, en andere extreme sports als bergbeklimmen in Fitzroy en El Chalten enz..

Ik boekte een bezoek aan de Perito Moreno Glaciar met een ice-hiking op de gletsjer als afsluiter (250 Arg. P's). Van hieruit boekte ik met LADE mijn ticket naar Ushuaia ($70) ipv 150 $ met Aerolinas Argentinas

Torres Del Paine

Torres Del Paine is het bekendste park van Chileens Patagonië.

• Ingang park : 10.000 P's
• busje tot park : 13.000 P's
• overnachting : huur tent (5500 P's) - slapen in Refugio ($27)...keuze snel gemaakt he.

Ik kan hier zoveel over vertellen. Het is een ideale plaats om te wandelen, en prachtige plaatsen te ontmoeten. De inspanning en vereisten van conditie variëren van klim/wandeling.. Soms klauter je over losliggende rotsblokken..maar je inspanning wordt beloond door het zicht op de Torres. Nadien richting camping, waar we onze eerste nacht verbleven.

De volgende dagen wandel je oa langs de rostformatie Los Cuernos en na je 3 daagse stopt je trekking bij de Grey Glaciar.

Mensen die de trekking door één of andere omstandigheden niet kunnen doen, raad ik aan om een dagexcursie te boeken aan Torres Del Paine. Met een busje zie je ook alle hoogtepunten van de trekking (van horen zeggen)